Culture

Piosenka wiosenna / Vårvisa

Wiosna wreszcie zawitała do Szwecji i wszystko wskazuje na to, że tym razem zagości tutaj na dobre. I chociaż szwedzka wiosna jest zimna, a odczuwalna temperatura bardziej przypomina zimę niż lato to człowiek się raduje, bo w głębi duszy wiadomo, że to tylko kwestia czasu i przyjdą te prawdziwie ciepłe dni.

Wybrałam się dzisiaj na wiosenny spacer i spacerując myślałam o szwedzkich artystkach, które właśnie wiosną znajdowały inspiracje dla swojej twórczości.

Dzisiaj mija 80 lat od śmierci Karin Boye. Sięgnęłam po tomik jej poezji i odnalazłam „Piosenkę wiosenną”. Nie znalazłam polskiego tłumaczenia, więc podjęłam się próby przekładu. Efekt tej próby znajdziecie poniżej.

Karin Boye – Piosenka wiosenna

Wiosną,
w okresie kiełkowania,
gdy nasion pękają skorupki,
i żyto stają się żytem,
a sosna staje się sosną
w wolności bez wyboru.

Drżenie rozkoszy przechodzi duszę i ciało,
że ja to ja, koniecznie ja
kiełek, pnący ku górze

Pęd wiosenny, którego siłę witalną
ja jeszcze ledwo pojmuję,
lecz soku pnia drzewa gorzki smak,
z ochotą, ten czuję

Więc precz, całe moje tchórzostwo,
Do mojej przyszłości należę,
Daję sobie prawo by rosnąć teraz,
ja w siłę korzeni mych wierzę.

Våren kom äntligen till Sverige och allt tyder på att denna gång kommer den stanna kvar. Fastän den svenska våren är kall och upplevd temperatur påminner snarare om vintern än om sommaren är man glad inuti. Innerst inne vet man att det är bara en tidsfråga innan de varma dagarna kommer.

Jag tog en promenad i vårsolen idag och mina tankar gick till svenska artister som hade inspirerats just av våren.


Idag är det 80 år sedan Karin Boye dog.
Hon var mest känd för sin poesi. Vårmotiv förekommer ofta i hennes dikter. I diktsamlingen ”Gömda land” hittar man till exempel ”Vårvisa”. En del av Boyes dikter översattes till polska. Jag kunde dock inte hitta “Vårvisa” i polsk översättning och därför ägnade jag fredagseftermiddagen åt att ge sig på poesiöversättning.

Vårvisa av Karin Boye

I vårtid, i groddtid,
då brister frönas skal,
och råg blir råg och tall blir tall
i frihet utan val.

En ilning av vällust
går genom själ och kropp —
att jag är jag, nödvändigt jag —
en brodd, som hittat opp,

ett vårskott, vars växtkraft
jag knappast anar än —
men stammens sav med bitter smak
med lust jag känner den.

Så bort, all min feghet!
Jag hör min framtid till.
Jag tar mig rätt att växa nu
som rotens krafter vill.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *