Travel

Bez bielizny w podróży / När jag åkte till Norrköping utan trosor

Piątek. 4:55. Budzik dzwoni i wyrywa mnie ze snu. Całą noc śniło mi się, że czegoś szukałam. Ale co to było? Wygrzebuje się z łóżka i ruszam w kierunku łazienki. Portfel. No tak, szukałam portfela. We śnie podróżowałam pociągiem. Wysiadłam na stacji i ogarnęło mnie to dobrze znane uczucie. Że coś jest nie tak. Czegoś brak. Fala niepokoju.

Zdążyłam jednak wskoczyć na pokład z powrotem.

Pociąg ruszył, a ja przedzierając się przez wagony w końcu dotarłam do miejsca gdzie miałam nadzieję znaleźć moją zgubę. Był tam. Leżał na stoliku w wagonie jadalnym. O 4:54 jeszcze we śnie lęk zamienił się w uczucie ulgi.

Dziwny sen myślę sobie, siedząc przy stole i jedząc lekkie śniadanie. Wyglądam przez okno. 5:00 rano i jasno. Słońce pomaga znaleźć energię, by wcześnie zacząć dzień.

Wskakuję na rower i ruszam do pracy. Prom z Halmstad do Danii kursuje dwa razy dziennie. Odprawa pasażerska rozpoczyna się półtorej godziny przed porannym wypłynięciem.

Odprawą pasażerską zaczynam dzień w pracy.

Fredag. Kl 4:55. Väckarklockan ringer. Jag drömde att jag hade letat efter någonting. Men vad var det jag letade efter? Jag kryper ur sängen och går till badrummet. Plånboken. Jag letade efter plånboken. I drömmen åkte jag tåg. Tåget stannade. Jag gick av och då när jag stod där på en okänd station kom den bekanta känslan. Att något är fel. Att det saknas någonting. Ett ryck av oro.

Jag hoppade på tåget igen.

Jag hann precis innan det rusade iväg. Jag slog mig fram igenom vagnarna och framme i bistrovagnen hittade jag den. Plånboken låg på ett bord. Exakt på samma ställe där jag lämnade den. Kl 4:54. Sista minuten innan väckarklockan gick igång blev jag lugn igen. Oron förvandlades till lättnad.

Vilken konstig dröm, tänker jag. Jag äter en lätt frukost och tittar ut genom fönstret. Kl 5 och det är redan ljust ute. Solen ger den energi som behövs för att orka börja dagen så tidigt. 

Jag hoppar på cykeln och beger mig mot jobbet. Färjan från Halmstad till Danmark avgår två gånger om dygnet. Incheckning för passagerare börjar en och en halvtimme före avgången. Så här börjar jag min arbetsdag.

Czas szybko leci, a moje myśli krążą wśród planów na ten weekend. A w planach wycieczka. Wreszcie udało nam się z Karoliną zgrać grafiki i zorganizować spotkanie. Na miejsce spotkania wybieramy miasto, w którym żadna z nas jeszcze nie była. Nowe miejsce w Szwecji do odkrycia. Proponuję Norrköping. Dużo ciekawostek słyszałam o tym mieście. Jedna znajoma mieszkała tam zanim przeprowadziła się do Halmstad. Mam też kumpla, dla którego Norrköping to idealne miejsce do życia. Sama przejeżdżałam tylko pociągiem kilka razy w drodze do i ze Sztokholmu. Do tej pory bez dłuższego przystanku. Tym razem jednak miało być inaczej. Cały weekend zarezerwowany na odkrywanie tego miasta.

Po pracy wyciągam z szafy nieużywaną już od dawna walizkę. Moja wierna towarzyszka podróży odpoczywała w zakamarkach szafy przez niemal cały okres pandemii. Teraz jednak miała znowu wybrać się ze mną na wycieczkę. Lądują w niej najpotrzebniejsze rzeczy, bielizna, piżama, kosmetyki, zaplanowany zestaw ubrań na weekend.

18:33. Pociąg się spóźnia. Jest 30 kwietnia, urodziny króla Szwecji i Noc Walpurgii. Gdyby nie pandemia w mieście byłyby tłumy. W drodze na dworzec mijam kilka niewielkich grupek studentów. Po tym jak głośno i ochoczo prowadzą konwersacje i po puszkach piwa w rękach wnioskuję, że małe świętowanie i tak się odbędzie. Valborg szczególnie hucznie obchodzi się właśnie w kręgach studenckich. Najgłośniej bawią się takie miasta jak Lund czy Uppsala. Ale w tym roku jeżeli imprezy się odbędą to pod przykrywką. Bo według zaleceń ministerstwa zdrowia…. Dystans, zakaz zgromadzeń powyżej 8 osób. Sami wiecie.

Tiden går fort, och tankarna springer mot helgplanerna. En utflykt är planerad. Jag ska träffa min vän – Karolina. Äntligen hittade vi ett datum som passade oss båda. Vi väljer att träffas i en stad som ingen av oss har besökt tidigare. Ett nytt ställe i Sverige att upptäcka. Jag föreslår Norrköping. Har hört mycket bra om staden. En kompis hade bott där innan hon flyttade till Halmstad. En vän valde Norrköping som ett perfekt ställe att bosätta sig på. Jag har passerat förbi Norrköping några gånger på väg till och från Stockholm men aldrig stannat där. Denna helg skulle det hända. Hela helgen ägnad åt att upptäcka staden.

Jag kommer hem från jobbet och letar fram min resväska. Min trogna reskamrat. Vi har besökt en hel del ställen tillsammans men nu under pandemin har hon legat och samlat damm i garderoben. Ikväll skulle vi dock på ett äventyr tillsammans igen. Jag packar ner allt som behövs. Underkläder, pyjamas, smink, favoritjeans och tröja. Det räcker för en helg.

18:33. Tåget är försenat. Det är 30:e april idag. Kungens födelsedag och Valborg. Hade det inte varit för pandemin hade jag säkert träffat folkmassor på väg till stationen. Jag ser några stycken som stapplar lite och rör sig mot centrum med ölburken i handen. De kommer nog fira lite ändå. Valborg är ett studentfirande. De största festerna äger rum i Lund och Uppsala. I år kommer man festa i smyg. Folkhälsomyndigheten avråder från att fira Valborg. Man ska hålla distans, undvika att samlas med fler personer, umgås endast i samma kretsar, etc. Ni vet.

Czeka mnie pięciogodzinna podróż pociągiem z przesiadką w Lund. Dziwne uczucie. Kiedyś podróże pociągami odbywałam dosyć regularnie. Teraz nie pamiętam kiedy ostatnio jechałam gdzieś z walizką.

Niedługo minie rok od ostatniej wizyty w Polsce.

Noszenie maski w pociągu jest obowiązkowe tylko podczas podróży bez rezerwacji miejsca i w godzinach 7-9, 16-18. Ja jednak zakładam maskę, mimo iż kupiłam miejsce numerowane. Daje mi to jakieś takie nieuzasadnione poczucie, że jednak podróż będzie bezpieczna.

Wagon pełen podróżnych, ale każdy siedzi osobno.

Rząd zdecydował, że na dłuższych odcinkach kolej może udostępnić tylko połowę z dostępnych miejsc na sprzedaż. Kładę walizkę na półce nad siedzeniami. Z plecaka wyciągam książkę. Czytam Snabba Cash. Nowy serial Netflixa tak mi się spodobał, że postanowiłam wreszcie sięgnąć po twórczość Jensa Lapidiusa. Książka idealna na podróż. Wartka akcja, dużo się dzieje. Pierwszy odcinek podróży mija szybko. Z lektury wyrywa mnie komunikat, że zaraz zatrzymujemy się w Lund.

Telefon wibruje. Wiadomość głosowa od przyjaciela.

Odsłuchuję jeszcze w pociągu. Zamiast odpowiadać postanawiam oddzwonić. W Lund mam jakieś 40 min zanim wsiądę w pociąg do Norrköping. Idealna okazja do tego by wymienić się wydarzeniami ostatnich dni. Dzwonię jeszcze zanim wysiadam z pociągu. Wykorzystuję te chwilę oczekiwania w korytarzu aż drzwi się o tworzą po to by rozpocząć rozmowę. Rozmawiamy. Wspominamy z Michałem wycieczki, które oprowadzaliśmy po Lund, kiedy pracowaliśmy jako przewodnicy. Oboje mamy duży sentyment do tego miasta.

Opowiadam mu o planach na weekend. Przechadzam się po peronie. Tuż obok przechodzi aktorka, która wcieliła się w rolę Dani w serialu Tunna blå linjen. Wykorzystuję okazję, by przypomnieć Michałowi, że koniecznie musi zobaczyć ten serial. Akcja serialu rozgrywa się w Malmö. W serialu wystąpiło dużo aktorów pochodzących ze Skanii, co łatwo można zauważyć po ich sposobie mówienia. Skańskiego dialektu nie da się ukryć.

I nagle znowu nachodzi mnie to uczucie. Fala niepokoju. O czymś zapomniałam.

Walizka. Gdzie jest moja walizka?

Zorientowałam się za późno. Pociąg odjeżdża. Razem z moją bielizną. Razem z zestawem ubrań na weekend. Z butelką prosecco, którą miałyśmy świętować z Karoliną, że wreszcie udało nam się spotkać.

Jest godzina 20. Piątek wieczór. W Szwecji już o tej godzinie nikt nie sprzeda Ci alkoholu. Systembolaget zamyka o 19:00. A w związku z pandemią nawet w barach można serwować alkohol tylko do 20:00. 

W słuchawce spokojny głos Michała. Radzi, żebym od razu zadzwoniła na infolinię SJ, szwedzkich kolei.

Dzwonię. Kiedy opowiadam co się wydarzyło słyszę ciszę w słuchawce.

Mój rozmówca potrzebował chwili do namysłu. Po chwili jednak powraca z masą informacji. Zagubionym bagażem zajmuje się firma Sodexo. Muszę wypełnić formularz na ich stronie. Po skończonej trasie, personel pociągu przechadza się przez wszystkie wagony, bo sprawdzić czy nikt niczego nie zostawił. Znalezione bagaże trafiają do punktu Sodexo w miejscu gdzie pociąg kończy bieg. Można je potem odebrać osobiście np. w Malmö. Firma może tez wysłać bagaż na mój adres za dodatkowa oplata.  To dobre informacje. Dziękuję za pomoc, biorę kilka głębokich oddechów i dzwonię do Simona.

– Chcesz usłyszeć zabawną historię pod tytułem zapominalska Marta? – mówię i śmieję się do słuchawki – Jadę do Norrköping bez majtek, bo moje majtki, bielizna, piżama, wszystko pojechało do Malmö.

Simon trochę współczuje, trochę pociesza i trochę też się śmieje. Ten piątek był jakiś niefortunny. Oboje w ciągu dnia zapomnieliśmy o kilku ważnych rzeczach, chociaż przypominaliśmy sobie nawzajem, że mamy je zrobić. Ale wiecie co, świat się nie zawalił mimo tego.

En fem timmars resa med ett byte i Lund. Spännande. Innan pandemins början åkte jag tåg rätt ofta. Nu när jag tänker på sista gången jag åkte på en resa som krävde resväska känns det jättelänge sedan.

Måste ha varit Polenresan i juli förra året.

Munskydd är inte obligatoriskt på SJ-tåg. Kravet finns bara om man bokar en resa utan platsreservation och vardagar  7-9, 16-18. Jag har förbokat en plats men använder munskydd ändå. Kan inte förklara varför men det ger mig en känsla av trygghet.

Vagnen är fullbokad, men alla sitter med en ledig plats bredvid.

Regeringen har bestämt att man får bara sälja hälften av platserna på resor som omfattar längre sträckor. Jag lägger min resväska uppe på bagagehyllan och sätter mig på den förbokade platsen. Jag tar fram boken från ryggsäcken. Jag läser Snabba Cash. Efter att ha sett den nya Netflixserien blev jag sugen på att läsa Lapidius gamla klassiker. Boken funkar perfekt på resan. En handlingsfylld berättelse. Så spännande att jag nästan missar meddelandet om att vi närmar oss till Lund.

Mobilen vibrerar. Ett röstmeddelande från en vän. Jag lyssnar på det direkt. Istället för att spela in svaret, ringer jag upp. Jag har 40 minuter väntetid i Lund innan jag ska hoppa på tåget mot Norrköping. Perfekt tillfälle att ringa upp och kolla läget. Jag gör det med en gång. Tåget bromsar. Michal svarar. Vi börjar snacka. Jag säger att Lund hälsar. Vi har varit i Lund många gånger. Vi jobbade som turistguider och guidade massor av polska turister i Skåne. Nostalgin hörs i våra röster.

Jag strosar runt på perrongen och berättar om mina helgplaner. Sedan avbryter jag min berättelse under en kort stund för jag såg precis en skådespelare som spelade Dani i serien Tunna blå linjen. Jag måste dela med mig av den informationen. När jag säger det till Michal passar jag även på att tipsa ännu en gång om serien. Gud vilken bra serie det var. Malmö och Malmöpoliser i huvudroll. Pluspoäng för att de har valt att jobba med skådespelare som varit verksamma i Skåne. Den skånska dialekten ger det lilla extra, sätter stämningen.

Och så står jag där och berättar om serien och plötsligt kommer den känslan igen. Ett ryck av oro. Det är någonting som saknas. Något jag har glömt.

Resväskan. Var är min resväska?

Det är för sent. Tåget rusar iväg mot Malmö. Med mina underkläder. Mina förutbestämda helgoutfits. En flaska bubbel som jag hade tänkt dricka upp med Karolina för att fira att vi äntligen träffats.

Klockan är 20. Fredag kväll. Ingen säljer alkohol i Sverige efter kl 20. Systemet är stängt sedan en timme. I barer får man inte sälja alkohol efter kl 20 nu under pandemin.

Jag hör Michals lugna röst i luren. Han försöker lugna ner mig och tipsar att jag ska ringa SJs kundservice direkt.

Jag lyssnar på hans råd. Sj kundservice svarar direkt. När jag har berättat allt som har hänt hör jag bara tystnad i luren.

Han behövde en stunds betänketid. Snart återkommer han med en massa nyttig information. Det är ett företag som heter Sodexo som ansvarar för kvarglömda saker ombord. Jag ska fylla ett formulär online och skicka in det till dem. Ombordpersonalen ska gå igenom alla vagnar på tåget ikväll och samla in allt som passagerare har glömt. Allt som hittats lämnas sedan till Sodexo. Efter att de har fått in hittegodsen matchar de dessa med beskrivningar från formulären som kommit under tiden. Om de får en matchning kontaktar de personen som lämnat anmälan. Sedan kan man hämta grejen personligen eller betala en fraktkostnad och få den skickad till hemadressen. Det är goda nyheter, tänker jag. Jag tackar för hjälpen, tar några djupa andetag och ringer Simon.

– Vill du höra en rolig historia om en glömsk Marta? – säger jag och skrattar – Jag ska till Norrköping utan trosor. Mina trosor, kläder, allt är på väg mot Malmö.

Simon tycker synd om mig, försöker trösta mig och skrattar också lite. Den fredagen har varit en riktigt otursdag. Vi båda har glömt många saker den dagen trots att vi påminde varandra flera gånger om det som skulle göras. Men vet ni vad. Världen har inte rasat på grund av det.

Już totalnie pogodzona z faktem, że ruszam w dalszą podróż bez walizki, nagrywam wiadomość głosową do Karoliny. Okazuje się, że ona jeszcze nie ruszyła z domu, więc ratuje mnie, pakując kilka dodatkowych rzeczy. Sprawdzam informacje o sklepach w Norrköping. Mimo święta pracy całkiem sporo butików deklaruje, że są otwarte przez kilka godzin. Ulga. Będę mogła kupić te rzeczy, których najbardziej potrzebuję.

Na miejsce docieram grubo po 23:00. Karolina czeka na dworcu. Łamiemy wszystkie zasady zachowania dystansu i przytulamy się mocno na powitanie. Ostatni raz widziałyśmy się w lipcu. Potem próbowałyśmy coś zorganizować, ale głównie z powodu pandemii przekładałyśmy spotkanie w czasie. Stęskniłyśmy się za sobą i obie potrzebowałyśmy takiego babskiego weekendu.

Jag väljer att acceptera det som har hänt och gå vidare. Jag skickar ett röstmeddelande till Karolina. Det visar sig att hon är kvar i lägenheten i Stockholm och kan packa en del extra saker till mig. Det som jag inte har kan jag köpa på plats. En hel del butiker kommer ha öppet trots att det är en röd dag imorgon.

Vi är framme i Norrköping långt efter kl 23. Karolina väntar på stationen. Vi bryter mot alla distansregler och ger varandra en stor kram. Vi har inte setts sedan i juli. Alla tidigare försök i att träffas hade vi varit tvungna att skjuta upp på grund av pandemin. Vi har saknat varandra och vi har längtat efter en tjejhelg.

Karolinę poznałam w 2018 roku, kiedy Szwecji nieźle szło na mistrzostwach świata w piłce nożnej. Nie zrozumcie mnie źle. Nie jestem fanką piłki nożnej. Lubię za to ten klimat, który powstaje przy okazji takich wydarzeń sportowych. Latem 2018 śledziłam więc z ochotą szwedzkie sukcesy na boisku. Pewnego dnia zorganizowałam wspólne oglądanie u mnie w mieszkaniu. Zaprosiłam znajome ze Skandy, a one wzięły ze sobą Karolinę, której ja jeszcze wtedy nie znałam. Wspólne kibicowanie nas do siebie zbliżyło i tak się poznałyśmy. Jednak przyjacielskie więzi zrodziły się dopiero wtedy, gdy połączyło nas wspólne doświadczenie przeprowadzki do Szwecji. Karolina skończyła studia rok po mnie. I rok po mnie przeprowadziła się do Szwecji. Na miejsce do życia wybrała Sztokholm. W lutym 2020 roku wybrałam się na wycieczkę do Sztokholmu i skontaktowałam z Karoliną. Spędziłyśmy świetnie czas, spacerując po mieście, zachwycając się wystawami w Fotografiska museet i wymieniając doświadczeniami z życia na emigracji. Już wtedy czułam, że świetnie się dogadujemy. Potem Karolina odwiedziła mnie w Halmstad. A teraz wpadłyśmy na pomysł wspólnego odkrywania nowych miejsc w Szwecji i spotkałyśmy się w Norrköping.

Jag träffade Karolina för första gången år 2018. Samma år som Sverige hade varit riktigt duktigt i fotbolls-VM. Missförstå mig inte. Jag är inget ”fotbollsfan”. Men jag gillar den stämning som uppstår när det händer sportsgrejer på nationell nivå. När vi plötsligt väljer att under en kort period glömma allt det mindre bra som gäller vår nation och som vi älskar att klaga på. För att istället stödja och heja på nationen och skryta med stolthet när den vinner. Sommaren 2018 såg jag alla Sveriges matcher. En gång bjöd jag även in några kompisar från Scandinavian Studies för att titta på en match tillsammans. De frågade om de skulle kunna ta med sig en kompis till. Det var absolut inga problem för mig. Och på så vis träffade jag Karolina. Vi blev inte vänner direkt men vi klickade rätt bra som kompisar. Vänskapen föddes senare, när Karolina flyttade till Sverige. Hon gjorde det exakt ett år efter mig. Jag flyttade till Halmstad efter att ha tagit examen i Scandinavian studies år 2018. Och hon flyttade till Stockholm året därpå, när hon var klar med sitt sista år på samma program. I februari 2020 träffades vi i Stockholm. Det var så roligt att umgås tillsammans, att utforska Fotografiska museet och promenera längs Stockholms gator. Samtalsämnena tog aldrig slut. Sedan hälsade hon på i Halmstad och nu var det dags för ett gemensamt äventyr i en ny stad.

Miasto zrobiło na nas dobre pierwsze wrażenie. Z dworca ruszyłyśmy do hotelu przechodząc przez pięknie oświetlony park Carla Johana i dalej ulicą Drottninggatan, która biegnie mostem nad rzeką Motala. Nocny krajobraz miasta. Dokoła cisza przerywana stukotem kół tramwaju uderzających o szyny. Jedno z czterech miast w Szwecji, w których kursują te pojazdy szynowe. Poza Norrköping na przejażdżkę tramwajem można się wybrać w Sztokholmie, Göteborgu, a od grudnia 2020 także w Lund.

Rozmawiamy do późna. Nadrabiamy zaległości. Następnego dnia ruszamy odkrywać miasto.

Norrköping gjorde ett bra första intryck. Det var en fin promenad från stationen till hotellet. Vi gick förbi Carl Johans park och tog sedan Drottninggatan upp mot staden. Det var lugnt och tyst. Bara då och då hörde man det rytmiska dunkande från spårvagnsrälsen. Norrköping är en av fyra svenska städer som har spårvagnstrafik. Förutom Norrköping kan man åka spårvagn i Stockholm, Göteborg och sedan december 2020 även i Lund.

Vi sitter och pratar ikapp till sent på natten. Imorgon ska vi utforska staden.

W połowie XIXw Norrköping było jednym z największych ośrodków przemysłowych w Szwecji. To tutaj rozwijał się przemysł włókienniczy i papierniczy. Miasto rosło w siłę i bogactwo za sprawą fabryk, które dostarczały miejsc pracy i cieszyły się dużą popularnością.

W latach 70. XXw. kryzys na rynkach światowych spowodował wzrost konkurencji i upadek tych gałęzi przemysłu w mieście. Szum maszyn włókienniczych wydobywającego się z fabryk ustał. Budynki stały puste, aż w latach 90. zaczęto wprowadzać w życie plan rewitalizacji miasta. Stare fabryki zamieniono na muzea i centra edukacyjne. W centrum miasta w starej fabryce papieru stanęła opera nazwana imieniem niderlandzkiego przemysłowca Louisa de Geera, który w XVIIw. działał prężnie celem rozwoju szwedzkiego przemysłu między innymi w Norrköping.

I mitten av 1800-talet var Norrköping ett av Sveriges mest betydelsefulla industriområden. Här byggdes stora textilfabriker och pappersbruk. Staden hade vuxit snabbt och framgångsrikt.

Under 1970-talet kom emellertid industrikrisen till Sverige. Lågkonjunktur och ökad konkurrens ledde till att många fabriker tvingades upphöra med sin verksamhet. Plötsligt blev det helt tyst i staden. Ingen hörde längre det karakteristiska bullret från textilmaskinerna. Byggnader stod tomma ändå tills 1990-talet. Då bestämde man att ge byggnaderna ett nytt liv och projektet för stadsförnyelse påbörjades. Gamla fabriker blev till muséer och utbildningscentrum. Ett gammalt pappersbruk i stadskärnan förvandlades till ett konserthus och fick namnet efter en känd nederländsk industriidkare som verkade i Norrköping under 1600-talet.

Nieopodal opery znajduję się malownicza dzielnica Knäppingsborg. Podobno jej nazwa wywodzi się od imienia duńskiego wikinga, który w średniowieczu w miejscu dzielnicy założył swój gród. Dzisiaj to urokliwie miejsce jest centrum spotkań mieszkańców. W Knäppingsborg znajdziecie przytulne kawiarenki i restauracje. My wybrałyśmy się na lunch do Tinas Café å Sånt. I możemy z ręką na sercu polecić to miejsce. A jeżeli szukacie jakiegoś miejsca na wieczór. Gdzie można i dobrze zjeść i wypić. To Världens bar jest ciekawym miejscem na mapie Norrköping. Trafiłyśmy tam przypadkiem spacerując. Miejsce zdaje się jest całkiem lubiane przez mieszkańców. Ogródek restauracji wypełniony był gośćmi, ale gdy tylko godzina zakazu sprzedaży alkoholu – 20:00 – wybiła, miejsce w mig opustoszało.

I närheten av Louis de Geer Konsert & Kongress finns ett pittoreskt kvarter Knäppingsborg. Det finns en legend som säger att kvarterets namn kommer från en dansk viking som hade sin borg här under medeltiden. Idag är den charmiga delen av staden en plats där man möts upp och umgås med varandra. Här hittar ni mysiga caféer och restauranger. Vi åt lunch på Tinas Café å Sånt. Ett ställe vi kan verkligen rekommendera. Fint beläget med en stor uteservering. Där satt vi i solen och njöt.

Bra kvällskäk och drinkar hittar ni på Världens bar. Vi hittade dit av en slump. Norrköpingsborna verkar tycka om det stället för det var fullt när vi kom dit. Men så fort klockan visade 20 blev det tomt igen. Alkoholrestriktionerna respekteras.

Norrköping to idealne miasto na weekend. Pozwala odpocząć, nacieszyć oko fantastyczną architekturą. Takiego krajobrazu przemysłowego nie widziałam jeszcze nigdzie w Szwecji, a trochę podróży po kraju mam już za sobą. Miasto jest też bardzo fotogeniczne. Poniżej jeszcze kilka kadrów z naszej wycieczki.

Norrköping är ett perfekt ställe att besöka under en helg. Stadens arkitektur behagar ögat. Ett sådant hisnande industrilandskap som i Norrköping har jag inte sett något annanstans i Sverige, även om jag har rest en hel del. Staden är också riktigt fotogenisk. Nedan bifogar jag några bilder till från vårt lilla Norrköpingsäventyr.

PS Jeśli zastanawiacie się jak się skończyła historia z walizką to z radością mogę poinformować, że: walizka się znalazła! Już w poniedziałek dostałam wiadomość od Sodexo. A we wtorek walizka przyleciała pocztą do Halmstad.

PS Om ni undrar om jag fick min resväska tillbaka kan jag med glädje meddela: JA, det fick jag. Fick beskedet att den hittades redan i måndags och i tisdags var den framme i Halmstad.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *