• Culture

    Eurowizyjne szaleństwo / Melodifestivalens feber

    Nie darowałabym sobie gdybym nie popełniła na blogu posta o dzisiejszym szwedzkim świecie. Dzień finału Melodifestivalen uchodzi niemalże do rangi święta narodowego w Szwecji.  A jak się człowiek wychował w Polsce to słyszał nie raz, że dzień świąteczny należy święcić. Więc razem z milionami Szwedów i ja dzisiaj zasiadam przed telewizorem by uczestniczyć w tym wielkim wydarzeniu. Albo przynajmniej włączę ten festiwal szlagierów w tle. Mam dzisiaj gości i chociaż hipotetycznie moglabym zalożyć, że skoro w odwiedziny przybywają Szwedzi to na pewno będą chcieli oglądać Mello, to nie można zapomnieć że zawsze istnieja wyjatki od głównej reguły.

    Wiecie, dzisiaj sobie właśnie uświadomiłam, ze w tym roku mija jedenaście lat odkąd obejrzałam finał Melodifestivalen po raz pierwszy. Miałam wtedy 16 lat i byłam totalnie zakochana w szwedzkiej muzyce pop.
    Tak sie zdarzylo ze w finale 2010 z piosenka nr 6  wystepowal piosenkarz, którego no cóż, przyznam Wam się szczerze, skrycie kochałam. Chociaż nie wiem czy określenie skrycie jest tak do końca trafne. Prawda jest taka, że wszyscy wiedzieli o tym moim crushu.

    Historia ta rozpoczęła się w 2008 roku, kiedy przypadkowo odkryłam go na youtubie. A jako, że byłam nastolatką o gorącym sercu, od razu zapałałam wielkim uczuciem. Gadania o nim nie było końca, a nawet razem z Kasią, którą zresztą poznałam na oficjalnej stronie tego artysty, pisałyśmy o nim bloga. Prowadziłyśmy też fanclub i wysyłałyśmy mejle do polskich radiostacji żeby tak któregoś dnia się obudzić i usłyszeć tego naszego Olę w polskim radiu.

    I wiecie co, marzenia się spełniają. Te nasze nastoletnie marzenia totalnie się spełniły, bo Olka, tak go zdrobniale nazywałyśmy, zaczęli puszczać w Radiu Zet, a potem Rmf Fm. Głosowałyśmy wtedy jak szalone, żeby pomóc zdobyć jego piosenkom najwyższe miejsca na listach przebojów. A Szwedzkie fanki pomagały! Nie lada wyzwaniem było wyjaśnić co i jak i gdzie w te polskie słowa kliknąć, żeby zagłosować, ale jakoś się udawało.
    To wszystko dawne dzieje, blog już dawno zniknął z internetu, ale wtedy był platformą zrzeszającą wszystkich fanów Oli w Polsce.

    Nigdy później i nigdy wczesniej nie bylam niczyja fanką na takim poziomie jak wtedy. To zauroczenie Olą sprawiło, że zakochałam się w Szwecji. Lata bycia w jego fanclubie daly mi mnostwo wspanialych znajomosci! Wiele z nich przetrwało próbę czasu i chociaż Ola ruszył nową scieżką kariery, a moje gusta muzyczne tez nieco wydoroślały i przez to sie zmieniły to i tak mam do tego czasu ogromny sentyment.

    Niedawno Dagens Nyheter opublikowalo artykuł mówiący o badaniach, wskazujących na to, że ta muzyka której słuchalo się w wieku 14 lat wpływa na nas najbardziej i najsilniej zapisuje sie w pamieci. No to widzicie, dostałam naukowy dowód na to, że gdyby nie Ola to by mnie tu w Szwecji nie było. Występ Oli w Melodifestivalen dał początek mojej totalnej fascynacji Melodifestivalen I Eurowizją. W latach nastoletnich fascynacja ta przejawiała sie regularnym kibicowaniem Szwecji i siedzeniem przed telewizorem z wymalowaną na twarzy szwedzka flagą, jednocześnie czatując z innymi fankami szwedzkiej muzyki pop na gadugadu i msnie.

    Na studiach postanowiłam bardziej naukowo zająć się tą kwestią i wybrałam Eurowizję na temat mojej pracy licencjackiej. Badałam w jaki sposób Eurowizja wpływa na tożsamość Szwedów.
    Żeby zdobyć materiały przygotowałam ankietę po szwedzku i spędziłam jedno słoneczne popołudnie w Karlskronie zagadując Szwedów i rozmawiając z nimi o Eurowizji.
    I wiecie co, z mojego doświadczenia wynika, że Szwedzi uwielbiają rozmawiać o Eurowizji i o Melodifestivalen. Duma narodowa ich rozpiera! Nie wszystkich, bo oczywiście są też i tacy co się wstydzą przyznać, że Eurowizję lubią i oglądają. I wtedy mówią, że oni to tam nieszczególnie lubią, ale no oglądają, bo znajomi oglądają. A wiecie jak sprawdzić czy Szwed ma w sobie Eurowizyjnego bakcyla? Puśćcie mu Carolę.
    Jeśli zanuci, zatańczy, albo chociaż potupie nóżką w rytm Fångad av en stormvind to na pewno szlagier mu w duszy gra.

    Jag hade inte förlåtit mig själv om jag inte hade skrivit ett inlägg om den svenska ”högtid” som man firar i Sverige idag. Melodifestivalens final är på många sätt lik andra svenska högtider. Svenska nationella färger uppmärksammas och familjer och vänner samlas för att fira tillsammans. Jag ska också delta i firandet ikväll, eller åtminstone ha Melodifestivalen på i bakgrunden. Jag har nämligen gäster på besök och är inte hundra procent säker om de är lika förtjusta i Melodifestivalen som jag. Hypotetiskt skulle jag kunna anta att de gärna kommer titta, men vi får se hur situationen utvecklas under kvällen. Alla behöver väl inte tycka om Mello lika mycket.

    Idag kom jag underfund med att det har gått 11 år sedan jag såg Melodifestivalens final för första gången. Jag var sexton då och helt kär i svensk popmusik. Men största anledningen till att jag tittade på finalen 2010 var att min hemliga crush var med. Hemlig…. vet inte riktigt om det ordet är helt korrekt i detta sammanhang. Den crushen var i själva verket inte så hemlig. Alla visste att jag har varit Olas beundrare.

    Allt började år 2008 när jag hittade ett av hans uppträdanden på youtube. Jag var 14 år, en tonåring tjej med varmt hjärta som hade lätt att utveckla stora känslor för fina företeelser som fångat hennes intressen. Jag pratade om Ola hela tiden, i skolan, ute på gården när jag lekte med mina tjejkompisar. Och tillsammans med Kasia, som jag lärde känna på Olas officiella webbsida, skrev vi en blogg om honom. Vi skapade även en polsk fanklubb, en plattform där alla polska fans kunde mötas online och diskutera senaste rykten och skvaller från den svenska kändisvärlden. Vi försökte dessutom sprida Olas musik i Polen. En gång bestämde vi oss att skicka mejl till polska radiostationer för att uppfylla drömmen om att höra Olas låtar i polsk radio.

    Och vet ni vad? Drömmen blev till verkligheten. Sedan gällde det bara att rösta på hans låtar på polska musiklistor. Svenska tjejer som var med i den officiella fanklubben hjälpte till. Jag minns att vi försökte förklara hur man gjorde, det var inte så lätt för radiostationernas webbsidor var ju helt på polska. De lyckades dock väldigt bra med att hitta rätt knapp och rösta. Tillsammans fick vi Olas låtar att hamna på första plats på olika poplistor i Polen. Allt det här tillhör numera det förflutna, men minnen sitter fortfarande djupt och värmer i hjärtat.

    Jag hade aldrig tidigare och aldrig senare varit någons beundrare på detta sätt. Den erfarenheten fick mig att utveckla varma känslor för Sverige och viljan att följa min väg med Sverige i huvudfokus. Tack vare Olas fanklubb fick jag underbara vänner. En del vänskaperna har stått sig genom alla dessa år. Även om Ola har valt en ny karriärväg och min musiksmak har förändrats känner jag alltid ett slags positiv nostalgi när jag tittar tillbaka.  

    Dagens Nyheter har nyligen publicerat en artikel om en forskning som visar att musiken man lyssnade på som 14-åring påverkar oss som mest och sätter djupaste spåren i minnet . Således fick jag en förklaring till varför jag är här i Sverige. Hade det inte varit Ola, hade jag kanske aldrig utvecklat detta intresse. Olas uppträdande i Melodifestivalen gav även upphov till mitt Melodifestivalen/Esc – intresse. Som tonåring brukade jag engagera mig i ämne genom att måla svenska flaggan på kinden och titta på festivalen och heja på Sverige hemifrån, samtidigt som jag chattade på Gadu Gadu och MSN messenger med andra fans. Men när jag började studera Scandinavian Studies kunde jag ta tag i ämnet på allvar och valde Melodifestivalen som temat för min C-uppsats.

    Syftet med uppsatsen var att undersöka förhållandet mellan festivalen och den svenska identiteten. Metoden var en enkätundersökning. För att samla material åkte jag till Karlskrona och tillbringade en solig eftermiddag på att snacka med folk om Melodifestivalen och Eurovision. Det visade sig att jag valde ett ämne som många tyckte om och var villiga att prata om. Jag hade inga problem att få svar på mitt frågeformulär. Det verkar som att svenskar tycker om att prata om ESC och även de som inte tycker om den vet vad festivalen handlar om. Jag har även en teori om hur man kan kolla om man har att göra med ett Mellofan. Spela Carolas låt när du är i samma rum med den personen. Börjar hen sjunga, dansa, nynna eller åtminstone stampa foten i takt till musiken då är det tecknet på att schlager spelar i hens hjärta.

    Carola wygrała Eurowizję w 1991r. Szwedzi wygrali aż SZEŚĆ razy. Jako że jestem fanką festiwalu szlagierów (Schlagerfestivalen – taka oficjalna nazwa na Melodifestivalen funkcjonowała w Szwecji do 1967r.) to potrafię daty wszystkich zwycięstw wyrecytować z pamięci. (Czy to już przesada?)

    1974 – Abba z piosenką Waterloo, 1984 – cudowni bracia Herreys tańczący w złotych butach w rytm Diggilo Diggile. 1991– wspomniana wyżej Carola. 2004 Charlotte Perreli, która w tym roku również bierze udział i wszystko wskazuje na to, że dalej ma się świetnie, bo na scenie, wciąż niezmiennie, towarzyszy jej ten sam power.
    2012 Loreen z utworem Euphoria. A w 2015 Måns Zelmerlöw z utworem Heroes.
    Swoją drogą do finału Melodifestivalen trafiła w tym roku dziewczyna, która dwa lata temu nagrała w duecie z Månsem utwór Walk with me.
    Dotter, bo tak nazywa się artystka, wystąpi dziś wieczorem z utworem ”Little Tot”. Tekst piosenki kierowany jest do przyszłego pokolenia:

    Little tot, when you grow up
    Sort out what’s right
    You don’t wanna be like us

    Carola vann Eurovision Song Contest år 1991. Sverige har vunnit SEX gånger och eftersom jag är ett fan av Schlagerfestivalen kan jag alla dessa datum utantill. (Är jag så galen på riktigt?).

    1974 vinner Abba med låten Waterloo. Här behöver man inte säga mer. Alla vet ju vilka Abba är och alla kan deras låtar. 1984 tar charmiga bröderna Herreys segern. De dansar på scenen i sina gyllene skor och får alla att bli glada. 1991 ovannämnt Carola. 2004 Charlotte Perreli, som är med i finalen även i år! Allt tyder på att hennes schlagerhjärta slår i samma glada takt och sprider lika mycket energi nu som för 17 år sedan. 2012 vann Loreen med låten Euphoria och 2015 Måns Zelmerlöw med låten Heroes. I årets final finns ett bidrag som enligt mig låter i samma anda som Måns bidrag för 6 år sedan och därmed har kanske chansen att vinna? Jag tänker på artisten Dotter och hennes låt Little Tot. En rytmisk historia med dolt budskap till framtida generationen.

    Little tot, when you grow up
    Sort out what’s right
    You don’t wanna be like us

    Utwór rytmiczny i w dodatku z głębszym przesłaniem, aktualnym w obecnych czasach. Eurowizja lubi takie klimaty. Jak myślicie ma szanse wygrać?

    Kiedy Szwecja w maju 2016 roku organizowała Eurowizję u siebie, ja akurat byłam w Warszawie na konferencji Närmare Norden, by w ramach panelu literatura i kultura opowiedzieć o moich badaniach. Wnioski do jakich doszłam w mojej pracy licencjackiej to: Melodifestivalen wzmacnia w Szwedach poczucie przynależności, wzmacnia tożsamość, jak również jest uznawany za tradycję (86% ankietowanych przyznało, że zgadza się z tym stwierdzeniem). Daje okazję do gromadzenia się przed telewizorami w towarzystwie bliskich i wspólnego świętowania. Świetuję się nie tylko z najbliższymi, ale z całym narodem, który w tym dniu kieruje całą uwagę na to wydarzenie muzyczne.

    A czy Wy dzisiaj też będziecie świętować?

    Eurovision Song Contest gillar sådana bidrag. Men vi får se vad som kommer hända ikväll.

    När Sverige anordnade Eurovision i maj 2016 var jag i Warszawa för att delta i en konferens och berätta om min forskning kring Eurovision. I mitt uppsatsarbete har jag kommit fram till att ESC och Melodifestivalen väcker känslan av samhörighet och gemenskap och är inte bara en underhållning utan också en tradition i Sverige.
    86% av de som deltog i undersökning svarade att de i hög grad instämmer med påståendet: ”Att titta på ESC och/eller Melodifestivalen har blivit en tradition i Sverige” och 82% av de tillfrågade känner sig stolta över Sverige när landet vinner festivalen.

    Hur känner ni kring Melodifestivalen och ESC?

  • Culture

    Dzień kobiet / Internationella kvinnodagen

    Z okazji dnia kobiet zabieram Was dzisiaj w podróż w czasie. Zapraszam na post inspirowany słowami kobiet żyjących w Szwecji w 1923.

    Czym się zajmowały, co je ciekawiło, jakie pytania kłębiły się w ich głowach?  

    Odpowiedzi na te pytania dostarczy nam magazyn „Husmodern” (pol. tłum. Pani domu), na który natknęłam się w weekend, buszując po szwedzkich loppisach.

    Czasopismo zostało stworzone przez kobiety i dla kobiet i wydawane było w Szwecji w latach 1917-1988.
    Jego założycielki to: Thora Holm-Lundberg, konsultantka w sprawach dla domu, (szw. hemkonsulent) oraz dziennikarka i pisarka Elsa Nyblom.

    Idag, på internationella kvinnodagen vill jag bjuda er alla på en resa till 1920-talets Sverige. Inspirationen till dagens inlägg har jag hittat i en gammal tidning som jag fyndade på en loppis i helgen. Tidningen heter Husmodern och gavs ut i Sverige mellan 1917 och 1988. Den skapades av kvinnor och skrivits för kvinnor. Grundarna till tidningen var Thora Holm-Lundberg – hemkonsulent och Elsa Nyblom – författare och journalist.

    Vad sysslade 1920-talets kvinnor i Sverige med? Vad hade de för intressen? Vilka frågor ville de få svar på?

    Dessa frågor kommer jag besvara i texten nedan med hjälp av nr 18 av tidningen Husmodern som gavs ut år 1923.

    Portret Signe Trygger

    Porträtt av Signe Trygger

    Artykuł o Signe Trygger / Artikeln om Signe Trygger

    Nr 18 wydany w maju 1923 zdobi okładka z portretem Signe Trygger. Okładka jest zapowiedzią artykułu pod tytułem Żona premiera z wykształceniem wyższym.
    Signe była studentką botaniki i jedną z założycielek kobiecego ugrupowania studenckiego w Uppsali.
    Po ukończonych studiach poślubiła Ernesta Tryggera, który w latach 1923-1924 sprawował urząd premiera Szwecji, a w latach 1928-1930 ministra spraw zagranicznych.

    Omslaget till tidningens artonde nummer som gavs ut i maj 1923 innehåller ett fotografi som visar porträtt av Signe Trygger.  I tidningen finns även en hel artikel som tar upp hennes historia. “En statsministerfru med akademisk bildning” lyder titeln.
    Signe var naturvetare och studerade botanik. Under sin studietid var hon även aktiv i  Uppsala kvinnliga studentförening. Efter att ha slutfört utbildningen gifte hon sig med. Ernest Trygger som var Sveriges statsminister 1923-1924 samt utrikesminister 1928-1930.

    Ugrupowanie, do którego przynależała, powstało w 1892 roku i walczyło o równe prawa kobiet w środowiskach studenckich. Jedna z pierwszych podjętych przez nie akcji dotyczyła szwedzkich czapek studenckich.

    Na zakończenie roku szkolnego w ostatniej klasie szkoły średniej szwedzkie uczennice i szwedzcy uczniowie zakładają na głowy charakterystyczne czapki studenckie. Obecnie są one powszechnie dostępne i stanowią stały element obchodów ukończenia jednego z etapów edukacji.

    Ale nie zawsze tak było. Pod koniec XIX w. kobietom nie wolno było nosić studenckich czapek publicznie.
    Kobiety kończące edukację otrzymywały studencką czapkę i papierową torebkę, do której należało czapkę schować i zabrać ze sobą do domu. Kobiece ugrupowanie studenckie w Uppsali postanowiło więc zaprotestować przeciwko temu. Studentki umówiły się, że w czasie obchodów Nocy Walpurgii, 1:ego maja oraz podczas wiosennych uroczystości założą czapki wbrew panującemu zakazowi. Tym sposobem chciały pokazać, że kobietom należy się równe traktowanie w środowiskach studenckich. 

    Z artykułu dowiadujemy się, że Signe była kobietą, która poświęcała równie dużo czasu swoim zainteresowaniom co obowiązkom domowym. Była gadatliwa i lubiła mówić co myśli. Ponoć jej mottem było przysłowie wywodzące się z satyr francuskiego pisarza Nicolasa Boileau-Despreauxa:« J’appelle un chat, un chat et Rollet un fripon. », co po polsku można przetłumaczyć przy pomocy wyrażenia „nazywać rzeczy po imieniu”.

    Uppsala kvinnliga studentförening grundades 1892 och dess mål var att kämpa för kvinnors rättigheter i studentkretsar. Första aktion som föreningen organiserade gällde studentmössor.

    Studentmössan är en viktig symbol för gymnasieelever i Sverige och en beståndsdel av skolavslutningsfirande. Numera är de allmänt tillgängliga men det har inte alltid varit så.

    I slutet av 1800-talet var det inte tillåtet för kvinnliga studenter att ha på sig studentmössa offentligt.
    Efter en avslutad utbildning fick kvinnorna gömma sina mössor i pappkassar så att ingen kunde se. Uppsala kvinnliga studentförening valde att protestera genom att ta på sig mössorna trots förbjudet under Valborg, Första maj och vårfesten. På detta sätt ville de visa att kvinnor förtjänar samma rättigheter som män i studentkretsar.

    Av artikeln framgår det även att Signe var en riktigt intressant kvinna, frispråkig och aktiv. Hon ägnade dessutom lika mycket tid åt sina intressen som hon ägnade åt hushållssysslor. Hon var pratglad och hennes motto löd: J’appelle un chat, un chat et Rollet un fripon.
    Citatet kommer från en fransk 1700-talets författare Nicolas Boileau-Despreaux och betyder att man ska tala klarspråk och kalla saker med deras riktiga namn.

    Zainteresowania kobiet lat 20. XXw

    1920-talets kvinnors intressen

    Pytania do redakcji/ Läsarnas frågor

    Z pytań do redakcji opublikowanych na łamach pisma można wnioskować, że kobiety lat 20. interesowały się w dużej mierze zdrowiem, savoir-vivrem, modą, urodą, dbaniem o dom, gotowaniem, szyciem, ogrodnictwem, ale również szukały odpowiedzi na pytania dotyczące kwestii edukacji.

    Innym tematem, który budził ciekawość ówczesnych kobiet, był wystrój wnętrz. Na jednej ze stron tygodnika natknęłam się na interesujący artykuł autorstwa Signe Silow zatytułowany „Kilka słów o elektronicznej oprawie oświetleniowej”, który rozpoczyna się słowami:

    „Jednym z najważniejszych czynników jeśli chodzi o tworzenie komfortu i wygody w domu jest oświetlenie, a mimo to jest ono często lekceważone i używane nieprawidłowo. Dlatego też często słyszy się o ludzkiej tęsknocie do czasów gdy lampy naftowe i świece stearynowe oświetlały domostwa w dzień powszedni jak i od święta. Ale jako że teraz z wielu powodów, nie licząc kilku przypadków, nie do pomyślenia jest powrót do tych staromodnych źródeł oświetlenia, należy jak najlepiej wykorzystać to, co nam teraz zaoferowano – światło elektryczne.”

    Dalej przy pomocy szkiców i opisów autorka dzieli się z czytelnikami poradami na temat właściwego doboru lamp i oświetlenia elektrycznego, tak by współgrało z wystrojem domostwa i dodawało mu uroku, a nie działało na jego niekorzyść.

    Genom att läsa frågorna som läsarna skickade till tidningens redaktion kan man konstatera att till 1920-talets kvinnors intressen hörde bland annat: etikettregler, hälsa, skönhet, mode, hushållssysslor, matlagning, skrädderi, trädgårdsarbete. Några ställde även frågor kring möjligheter för inlärning och utbildning.

    Ett annat ämne som väckte dåtidens kvinnors intresse var heminredning. På en av tidningens sidor hittade jag en väldigt spännande läsning under titeln Några ord om elektrisk armatur. Författaren Signe Silow börjar sin artikel med dessa ord:

    ”En av de viktigaste faktorerna då det gäller att skapa trevnad och behag i ett hem är belysningen, och dock försummas och missbrukas just denna så ofta. Därför tala också människor alltjämt med saknad om den tid, då fotogenlampor och stearinljus lyste i våra hem såväl i helg som söcken. Men då det nu är otänkbart och av många orsaker ej heller önskvärt att återgå till dessa gammaldags ljuskällor, annat än i undantagsfall, får man söka göra det bästa av det som nu står oss till buds, det elektriska ljuset.”

    Vidare med hjälp av ritningarna beskriver författaren hur man skall göra för att välja rätt belysning. Hon presenterar dessutom tips om vilken elektrisk armatur som passar bäst för hemtrevnad i olika rum.

    Några ord om elektrisk armatur av Signe Silow

    Jakiej pracy szukały kobiety lat 20.

    1920-talets vanligaste yrken

    Ogłoszenia o pracę / Jobbannonser

    Strona z ogłoszeniami w tygodniku Husmodern dostarcza nam wiele informacji o rodzajach prac jakie oferowano młodym kobietom w latach 20. XXw. oraz o pracach, które kobiety chętne były podjąć. Nauczycielki, pielęgniarki, opiekunki do dzieci, kucharki czy pomoc domowa to zawody, które dominowały stronę w ogłoszeniami tygodnika kobiecego. Wśród ogłoszeń znajdziemy jedno dotyczące poszukiwania pracy biurowej przez dziewczynę, która ukończyła kurs księgowości.

    Pracy w jakich zawodach szukają kobiety na rynku szwedzkim obecnie?

    Z ciekawości zajrzałam na stronę centralnego biura statystycznego w Szwecji. Z danych statystycznych na rok 2019 wynika, że najwięcej kobiet w grupie wiekowej 16-64 lata zatrudnionych było w takich zawodach jak:

    1. pielęgniarstwo  i opieka społeczna,
    2. opiekunka do dziecka,
    3. nauczyciel szkolny,
    4. sprzedawca sklepowy,
    5. nauczyciel przedszkolny 

    Podczas gdy mężczyźni w Szwecji w grupie wiekowej 16-64 lata zatrudnieni byli w największej ilości na stanowiskach:

    1. Magazynier
    2. Programista
    3. Przedstawiciel handlowy
    4. Kierwca ciężarówki
    5. Pracownik przemysłu drzewnego.

    Annonssidan i tidningen är en källa till intressanta uppgifter om arbetsmöjligheter för unga kvinnor under 1920-talet. Lärarinnor, sjuksköterskor, barnsköterskor, kokerskor eller hushållerskor var bland de vanligare befattningar som kvinnorna sökte då och som erbjöds i annonserna. En annons handlade om en tjej som sökte kontorsarbete efter att ha gått en kurs i bokföring.

    Och vilka yrken söker sig kvinnorna helst till i Sverige numera?

    För att hitta svar besökte jag SCBs webbsida. Bland de vanligaste yrkena för kvinnor i Sverige år 2019 fanns:

    1. Undersköterskor, hemtjänst, hemsjukvård och äldreboende
    2. Barnskötare
    3. Grundskollärare
    4. Butikssäljare
    5. Förskollärare

    Vanligaste yrkena för män i Sverige år 2019 var däremot:

    1. Lager- och terminalpersonal
    2. Mjukvaru- och systemutvecklare
    3. Företagssäljare
    4. Lastbilsförare
    5. Träarbetare, snickare, m.fl.

    Jeżeli chcecie poczytać więcej na ten temat odsyłam Was do poniższych linków.

    Mer information hittar ni via nedan länkarna.

    Husmodern, nr 18, 1923

  • Culture,  Food

    Szwedzka kuchnia – polska kuchnia Svensk matkultur – polsk matkultur

    Dzisiaj będzie o jedzeniu.
    Mam nadzieję, że nie zabieracie się za czytanie tego posta o pustym żołądku, bo istnieje ryzyko, że słowa, które przeczytacie i załączone zdjęcia wywołają u Was burczenie w brzuchu.

    Jestem wielką miłośniczką jedzenia. Mój partner zresztą też. Tym samym gotowanie, pieczenie, spożywanie i trawienie to czynności, które wypełniają sporą część naszej wspólnej codzienności.

    Uwielbiamy próbować nowych rzeczy. Kiedy podróżujemy zawsze odkrywamy miejscowe rarytasy.
    A w czasie pandemii dzięki przygotowywaniu w domu smaków inspirowanych kuchniami świata, mogliśmy zamienić klimat szwedzki na nieco bardziej egzotyczny. I poczuć się niemal jak w podróży. Swoją drogą polecam Wam bardzo takie kulinarne eksperymentowanie. Oczywiście jeśli lubicie i sprawia Wam to przyjemność.

    Dagens inlägg kommer handla om mat. Så jag hoppas att ni är mätta och belåtna och att ni inte läser detta på tom mage. Är ni hungriga då varnar jag att det kan börja kurra i magen när ni tittar på nedan bilderna och läser om alla dessa spännande maträtter som jag kommer presentera idag.

    Jag är en stor matentusiast och min sambo älskar också mat. Så tillredning av mat, baka, äta och smälta är vardagens favoritaktiviteter.

    Vi älskar att prova nya maträtter. När vi reser försöker vi alltid hitta ställen där vi kan smaka på lokala delikatesser. Och nu under pandemin har vi lagat mat från världens alla hörn för att få fram den resekänsla man saknar. Om ni tycker att matlagning är roligt rekommenderar jag att ägna några stunder varje vecka åt att experimentera med mat.

    Gotowanie daje nam duże poczucie spełnienia. Super jest znaleźć przepis, zrealizować go, posmakować i stwierdzić, że danie wyszło naprawdę dobre. A potem jeszcze się tym przepisem z kimś podzielić. I zobaczyć, że je aż mu się uszy trzęsą.

    A jak pięknie jest widzieć jak ktoś dla Ciebie gotuje i się stara. Wymyśla własne kulinarne kreacje, dodaje sekretne składniki. Eksperymentuje, bo jemu to sprawia przyjemność i bo wie, że Tobie to też sprawi radość.

    Jedzeniem można cuda tworzyć, można okazywać miłość, można świętować sukcesy,  można zajadać smutki i stymulować wydzielanie endorfin. Takie niby nic, stały element codzienności, a tak dużą ma moc.

    Maten ger oss en tillfredställande känsla. Visst är det underbart att hitta ett recept, laga mat enligt det, sedan smaka och inse att den blev riktigt bra? Och sedan dela maträtten med någon och få höra att personen tycker om den. Och få se att hen äter så att öronen skakar. (Ett vanligt polskt ordspråk: om maten smakar då skakar öronen).

    Det är riktigt fint att se att någon tycker om att laga mat till dig och lägger till hemliga ingredienser som gör maträtten extra god. Och att hen trivs med att göra det. Ömsesidig glädje.

    Personligen tycker jag att maten kan göra mirakel. Det kan vara ett sätt att visa kärlek. Med god mat kan man fira framgångar, äta upp sorgen. Det man äter kan få hjärnan att utsöndra endorfiner. Vi ska inte underskatta matens makt.

    Raz w tygodniu siadamy więc do stołu z naszym tygodniowym planerem i wymyślamy menu na cały tydzień. Inspiracji szukamy gdzie tylko się da.
    W naszych głowach, wśród ulubionych smaków z dzieciństwa, w książkach kucharskich, wśród dań polskiej kuchni i dań kuchni szwedzkiej, w serialach i oczywiście z wielką pomocą Internetu.

    Z moich kulinarnych obserwacji wynika że tradycyjną kuchnię polską i tradycyjną kuchnię szwedzką łączy całkiem sporo. Obie te kuchnie lubują się w potrawach mięsnych udekorowanych różnego rodzaju sosami i podawanych w towarzystwie ziemniaków. 

    Na stołach króluje też kapusta pod najróżniejszymi postaciami, na przykład w formie gołąbków (kåldolmar) albo w wersji zapiekanej (kålpudding). Bardzo podobne do naszych klusków śląskich są szwedzkie kroppkakor, a raggmunkar w smaku i przygotowaniu przypominają nasze placki ziemniaczane. Elementem, który niewątpliwie dodaje szwedzkości tym potrawom jest borówka brusznica (lingon). Smak ukochany przez Szwedów. Ja osobiście też darzę ten owoc wielkim uwielbieniem.

    En gång i veckan sätter vi oss ner och planerar veckans meny. Vi letar efter inspiration överallt.
    I våra minnen, bland barndomens favoriträtter, i kokböcker, bland traditionella polska och svenska recept. Och givetvis på nätet.

    Det traditionella polska köket och det traditionella svenska köket har ganska mycket gemensamt. I båda fall hittar man mycket kött, potatis och såser i recepten.

    Kål i olika variationer är vanligt både på de svenska och polska borden. Vi äter kåldolmar i Polen som liknar de svenska. Svenska kroppkakor påminner mycket om polska kluski slaskie och vi har en maträtt som heter placki ziemniaczane och görs likadant som raggmunkar.  

    Mięso w tradycyjnych przepisach zamieniamy na farsz sojowy, który sprawdza się wyśmienicie i następnie przystępujemy do gotowania.

    A oto kilka inspiracji z naszych tygodniowych menu.

    När vi lagar mat byter vi ut köttet mot sojafärs. Den funkar perfekt i vegetarisk matlagning.

    Idag kommer jag även bjuda på några mattips.

    Kulinarne inspiracje / Mattips

    Risotto

    Risotto pomidorowe z gorgonzolą

    Jeżeli macie ochotę na kulinarną podróż do Włoch polecamy risotto pomidorowe z gorgonzolą z tego przepisu: https://www.kwestiasmaku.com/przepis/risotto-pomidorowe-z-gorgonzola
    Do tego lampka wina, świece, włoska muzyka w tle i miły wieczór gwarantowany.

    Tomatrisotto med gorgonzola och soltorkade tomater

    Längtar ni till Italien så rekommenderar vi den maträtten. Med levande ljus, ett glas vitt och italiensk musik i bakgrunden får man garanterat en lyckad kväll. Receptet kommer från en polsk webbsida. Är ni nyfikna och behöver hjälp med översättning hör av er så hjälper jag.

    Bigos

    Wegetariański bigos

    Zatęskniło mi się za polską, więc wczoraj przez kilka godzin gotowaliśmy bigos.
    Na jadłonomia.com znalazłam przepis na bigos doskonały. Tak go nazwała autorka i taki też jest. Wódkę w przepisie zamieniliśmy na dwie łyżki whisky, bo w Szwecji nie tak łatwo zdobyć żubrówkę albo żołądkową gorzką. Reszta składników pozostała bez zmian. Pachniało tak, jak w Polsce pachną święta.  

    https://www.jadlonomia.com/przepisy/bigos-wegetarianski-doskonay/

    Vegetarisk polsk kålgryta – BIGOS

    Jag har saknat Polen så för att få lite Polen hemma i Sverige lagar vi polsk mat ibland. Igår lagade vi en polsk kålgryta. I det traditionella receptet har man mycket kött men eftersom vi äter mest vegetariskt hemma blev det en vegogryta istället. Receptet är inte särskilt komplicerat.

    Gör så här:

    Ta en stor lök och stek den i stor gryta. Lägg till ett kilo hackad surkål (polsk surkål på burk hittar du i alla stora affärer i Sverige) och häll i en liter vatten.
    Krydda med 10 stycken pepparkorn, 1 tsk salt, 4 stycken kryddpepparkorn, 2 lagerblad, 3 nejlikor, 1 tsk kummin, ½ tsk koriander. Koka i en timme.
    Lägg till ett halvt kilo hackad vitkål och 400g champinjoner förstekta med smör. Lägg till 10 stycken torkade plommon och 4 msk sojasås. Koka en timme till. Lägg till två msk plommonmarmelad och två msk whisky.
    Låt koka i en timme till. Ät dagen efter och njut av den polska traditionella maträtten i den vegetariska versionen.

    Grochówka / Ärtsoppa

    Grochówka i naleśniki

    Szwedzki czwartkowy klasyk. Ponoć tradycją stało się jedzenie grochówki w Szwecji właśnie w czwartki, bo piątek kiedyś i tutaj był dniem postnym. Średniowieczna katolicka Szwecja raczyła się więc grochówką i zajadała deserem w postaci naleśników żeby napełnić żołądki przed piątkowym nakazem powstrzymywania się od pokarmów. Dlaczego akurat naleśnikami? Ciężko znaleźć źródła, które mówią coś więcej na ten temat, ale uwierzcie, grochówka i naleśniki to świetne połączenie. 
    Początkowo było mi ciężko w to uwierzyć. Jednak kiedy Simon przygotował po raz pierwszy właśnie ten mix, odważyłam się spróbować i przepadłam totalnie.
    Nie jemy tych dań w każdy czwartek, wszystko z umiarem, żeby nie spowszedniało. Ale akurat jutro jest ten czwartek kiedy na naszym stole zagości ten tradycyjny lunch i już się nie mogę doczekać.

    Przepis pochodzi z książki kucharskiej Mat och Minnen autorstwa Tore Wretmana. Tore Wretman to taki szwedzki Robert Makłowicz lat 50-tych. Znany szwedzki kucharz-celebryta, autor pierwszego programu radiowego i telewizyjnego o gotowaniu.

    A i wiecie co jest szwedzkim składnikiem, który sprawia, że tutejsza grochówka jest wyjatkowa dobra – szwedzka musztarda!

    Jeżeli zgłodnieliście i macie ochotę przetestować ten przepis, dajcie znać to podeślę!

    Ärtsoppa och pannkakor

    Det äter alla på torsdagar i Sverige. Traditionen har sina rötter i medeltiden då Sverige var katolskt och fredagen var dagen för att fasta. Dagen innan fastan åt man sig mätt med fet soppa och pannkakor till efterrätt. Varför blev det just pannkakor? Svårt att hitta några bra källor som talar om det. Och för mig var det även svårt att tänka sig äta den kombinationen för ett tag sedan. Men när min sambo lagade soppan och serverade med en extra god senap och sedan fixade pannkakor till, blev jag helt såld på den svenska traditionella torsdagslunchen. Receptet min sambo använder kommer från Tore Wretmans kokbok. Han var Sveriges första “kändiskock” och programledare för ett matradioprogram på 1950-talet och sedan även för det första matlagningsprogrammet på teve.

    Vi äter inte samma lunch varje torsdag. Men nu på torsdag kör vi det traditionella. Jag ser verkligen fram emot det!

    Naleśniki / Pannkakor

    Tacofredag czyli piątek z tacos

    Od ponad 30 lat nieodłącznym elementem szwedzkich piątków jest tacos. Tradycję tę Szwedzi zawdzięczają mężczyźnie o imieniu Lars-Olof Mattsson.

    Matsson w 1989 roku przejął po swoim ojcu firmę Nordfalks specjalizującą się początkowo w sprzedaży przypraw, a następnie postanowił rozszerzyć jej działalność, wprowadzając na rynek szwedzki texmex.

    Do tego kroku mieli zainspirować go znajomi ze Szwajcarii. Pewnego dnia Matsson otrzymał od nich zaproszenie na kolację z obietnicą wyśmienitego wieczoru, podczas któego zaserwowali właśnie tacos. Idea piątkowego wieczoru spędzonego w gronie bliskich przy szybkim, smacznym i przyprawionym w ciekawy sposób posiłku wydała się Mattsonowi idealna jako baza dla kampanii reklamowej, która miała na celu zachęcenie Szwedów do rozpoczęcia weekendowego lenistwa właśnie w towarzystwie teksykańsko-meksykańskich produktów.

    Kampania okazała się sukcesem, a taco nazywane jest obecnie szwedzką potrawą narodową. Firma Nordfalks zmieniła nazwę na Santa Maria i na jej stronie można obecnie znaleźć najróżniejsze przepisy na taco.

    U nas też taco gości. Czasem w piątek, czasem w niedzielę. Zależy kiedy nas najdzie ochota.

    Smacznego i oby reszta tygodnia mijała Wam pysznie!

    Tacofredag

    Det behöver jag inte förklara på svenska för alla svenskar vet vad tacofredag innebär. Den traditionen har vi inte i Polen. Men vem vet, det kanske kommer någon gång. Kanske någon polack lyckas marknadsföra texmex så briljant som Lars-Olof Mattsson – Santa Marias grundare. Att få folk att förknippa den snabba och enkla maträtten med fredagsmys och en mysig måltid med nära och kära gjorde ju Santa Maria till ett miljardföretag. Och nu när vi äter tacos på fredagar har vi just Santa Marias produkter på våra bord.

     Smaklig måltid och ha en fortsatt trevlig vecka!

  • Halmstad,  Travel

    Subiektywny przewodnik po Halmstad / Min guide till Halmstad

    Poszliśmy dzisiaj rano na spacer. Usiedliśmy na ławce, tej którą widzicie na powyższym obrazku. Wyciągnęliśmy z plecaka termos z kawą. Wystawiliśmy twarze do słońca. I popijając kawę wdychaliśmy świeże morskie powietrze. Lubię to miejsce, powiedział Simon. Ja też je lubię, odpowiedziałam.

    Nawet nie wiecie jak bardzo.

    Vi tog en morgonpromenad idag.
    Vi satte oss ner på den bänk som ni ser på bilden ovan.
    Tog termosen ur ryggsäcken och riktade ansikten mot solen.
    Vi drack kaffe och andades in den friska havsluften.
    Jag trivs bra här, sa Simon.
    Jag nickade. Eftersom det gör jag med.

    Ni anar inte hur mycket.

    Östra Stranden, Halmstad

    Czasem sama się sobie dziwie, że tak się tutaj odnalazłam, bo kiedy wspominam pierwsze dni po przeprowadzce to widzę jak siedzę na kanapie zapłakana i planuję szybki powrót do Polski.

    Pierwsze tygodnie w nowym miejscu, w nowym kraju nie są łatwe. A już zwłaszcza kiedy przypadają mniej więcej w tym okresie, kiedy Szwecja nakłada na siebie szary jesienny płaszcz i chowa słońce do kieszeni. Właśnie taka pogoda towarzyszyła mi pierwszego tygodnia w Halmstad. Przyjaciel, który pomógł mi z przeprowadzką, wspomina czasem, że aż żal mu było mnie zostawić samą w tym mieście. Zatem nie tylko na mnie nie zrobiło ono najlepszego pierwszego wrażenia.

    Ibland undrar jag hur det har hänt. Att jag har fått livet att fungera här.
    När jag tittar tillbaka på mina första dagar i Halmstad så minns jag när jag sitter och gråter och planerar resan tillbaka till Polen.

    Första veckorna i ett nytt land kan vara besvärliga. Särskilt när de infaller på sådana höstliga dagar då Sverige tar på sig en grå kappa och gömmer solen djupt i fickan.
    Halmstad präglades just av sådant väder första veckan efter min inflyttning. Min vän som hjälpte med inflyttningen minns att han tyckte synd om mig och ville inte lämna mig ensam i den gråa staden. Inte bara på mig gjorde staden ett dåligt första intryck.

    Ale potem coś się wydarzyło. Wyszło słońce i miasto zaczęło nabierać uroku. Kupiłam pierwszy używany rower żeby odkrywać okolicę, a potem kupiłam drugi, bo ten pierwszy ktoś bez mojej zgody pożyczył i nigdy nie oddał. Od znajomego usłyszałam wtedy, że wreszcie mogę się nazywać prawdziwą mieszkanką Halmstad, bo każdemu z mieszkańców Halmstad ktoś kiedyś buchnął rower.

    Na rowerze pędziłam więc wczesnym rankiem do centrum miasta, parkowałam na małym rynku, a potem spacerem ulicą Browarników ruszałam w kierunku Wzgórza Straceńców (Galgberget), nie żeby oglądać egzekucje, bo ostatnia odbyła się w tym miejscy w latach 50. XIXw., ale by podziwiać wschód słońca i przepiękny widok na miasto.  

    Stamtąd do pracy, a pracowałam wtedy w hali do gry w bingo, gdzie szwedzkie seniorki i seniorzy codziennie od godziny 10:30 do 22:00 zamieniali szwedzkie banknoty na plansze do gry. O tej mojej bingowej przygodzie może kiedyś więcej opowiem, bo wspominać moją pracę tam będę zawsze z wielkim sentymentem. Bingo zresztą dla sporej części Szwedów to niemalże tradycja, wiedzieliście na przykład, że 2,59 milionów z 10 milionów Szwedów zebrało się w dzień przed wigilią przed telewizorami właśnie po to, żeby grać w bingo?

    Men sedan hände det någonting. Solen gick fram och staden började visa sin charm. Jag köpte min första begagnade cykel för att upptäcka området. Sedan köpte jag en till, för den första lånades av någon okänd person, utan min tillåtelse, och lämnades aldrig tillbaka. Då sa min kompis till mig att jag äntligen kan kalla mig för halmstadbo, eftersom nästan alla halmstadbor blir av med sin cykel någon gång.

    Jag cyklade till stadskärnan och promenerade sedan Bryggaregatan upp mot Galgberget. Inte för att titta på avrättningar för dessa tog slut någon gång på 1850-talet, men för att se solen gå upp och för att titta på den vackra utsikten över staden.

    Sedan cyklade jag till jobbet.
    På den tiden jobbade jag på en bingohall där många svenska pensionärer hade hittat sällskap till andra bingovänner och spelat bingo tillsammans i många år. Då fick jag lära mig att bingo är en populär aktivitet bland många svenskar, och bingolotto samlar 2,59 miljoner tittare under uppesittarkvällen dagen före julafton.  

    Hala do gry w bingo położona była bardzo blisko Wschodniej Plaży (Östra Stranden), więc w dni, w które kończyłam o 16:00, czasami udało mi się złapać tam ostatnie promienie zachodzącego słońca. Na wschodniej plaży opalaliśmy się i kąpaliśmy w upalne dni.

    Bingohallen ligger ganska nära Östra Stranden så dagarna då jag slutade jobbet kl 16 kunde jag cykla till stranden för att ta en lång promenad och se solen dyka ner i havet. Här på Östra Stranden har vi solat och badat under vackra sommardagar.

    A gdy mamy ochotę na dłuższe spacery to ruszamy na ścieżkę księcia Bertila, która rozpoczyna się przy zamku w Halmstad liczy 18km i biegnie wzdłuż wybrzeża, gdzie najpierw piaszczyste plaże zamieniają się potem w skaliste urwiska. Jeśli ma się szczęście to w drugiej połowie szlaku można natknąć się na spacerującego w okolicach swojej posiadłości Pera Gessle, męski głos zespołu Roxette. Mnie jeszcze ten zaszczyt nie spotkał, ale na pewno się pochwalę, jeśli kiedyś to nastąpi.  

    Och när vi känner för att vandra lite, brukar vi bege oss mot Prins Bertils stig. Den har sin början vid Halmstads slott och är 18km lång. Efter några kilometer går sandstränder över till den steniga kusten vid Grötvik. Det steniga landskapet följer man sedan hela vägen mot Tylösand, där, om man har tur, kan man träffa Per Gessle. Aldrig hänt mig dock, men jag lovar att berätta om det händer någon gång.

    Wiecie za co jeszcze lubię moje miasto, za to że wszędzie jest blisko i łatwo się można przemieszczać na rowerze z jego jednego końca na drugi, za świetne second-handy, dzięki którym można wyczarować mega vintage outfity. I za smażony ryż z czosnkiem, curry, pomidorami, papryką, cebulą, marchewką i fasolą serwowany w przekrojonym na pół ananasie, z Thai by Thai, mojej ulubionej tajskiej restauracji w mieście. Małe rzeczy a cieszą i każdego dnia sprawiają, że czuję się tutaj jak w domu.

    Det finns många anledningar att älska Halmstad. Det är nära till allt, man kan cykla nästan överallt. I stadskärnan hittar man fantastiska second hands där man kan fynda underbara saker. Och visste ni att i stadens bästa thairestaurang kan man beställa stekt ris med vitlök, currypulver, tomat, paprika, lök, morötter, ärtor och cashewnötter som serveras i EN HALV ANANAS? Det är det lilla som räknas och som gör att jag känner mig hemma här.

    Nissan, Halmstad
  • Culture

    Studia w Polsce a studia w Szwecji / Studier i Polen och studier i Sverige

    Dzień dobry w poniedziałek!

    Nowy tydzień, nowe możliwości, nowe wykłady, ćwiczenia, nowe godziny pracy.

    Studiami i pracą zaczynam tygodnie. W zeszłym roku doszłam do wniosku, że moje polskie wyższe wykształcenie, owszem, dawało mi wiele możliwości rozwoju w kraju ojczystym, ale na rynku szwedzkim sprawdza się tylko częściowo.
    Żeby poszerzyć horyzonty spróbowałam studiów w Szwecji.
    Z dyplomem ze Skandynawistyki stosunkowo łatwo w Szwecji znaleźć pracę w branży usługowej, obsłudze klienta.  Daje to świetną okazję do kontaktu ze Szwedami i szlifowania języka, przełamania lodów i nauczenia się masy przydatnych zwrotów i wyrażeń języka codziennego, które trudno znaleźć w podręcznikach do szwedzkiego.  

    Jeżeli jednak chciałbyś spróbować sił w innych branżach potrzebujesz odpowiedniego dla tych branży doświadczenia lub wykształcenia. I dlatego też postanowiłam zainwestować najbliższe lata mojego życia w edukację w Szwecji.

    31 sierpnia rozpoczęłam moją przygodę z uczelnią w Halmstad na kierunku marketing międzynarodowy. To kierunek interdyscyplinarny, który łączy w sobie ekonomię i zarządzanie z jednej i marketing z drugiej strony. Pierwszy semestr już za mną, drugi toczy się intensywnie, za trzy tygodnie czas kolejnych zaliczeń. Szwedzkie studia zbudowane są nieco inaczej niż w Polsce. Jeden semestr podzielony jest na dwa okresy studiowanie.

    W przypadku moich studiów jeden okres składa się z dwóch równoległych kursów, z których jeden o tematyce związanej z marketingiem, drugi bardziej ekonomiczny. Na jeden okres studiowania przypada około 8 tygodni, po których następuje tydzień egzaminów, a następnie rozpoczynają się nowe kursy. Większość studentów w Szwecji nie łączy pracy ze studiami, przynajmniej nie na samym początku swojej studenckiej przygody. Bardzo powszechne są kredyty studenckie, które są niskooprocentowane, w roku 2021 to zaledwie 0,05%.  Rząd stara się przeciwdziałać rosnącemu bezrobociu spowodowanemu przez pandemię, zachęcając do studiowania i stwarzając możliwie najwygodniejsze warunki takich kredytów.

    Chociaż oferta kredytowa jest kusząca, ja od samego początku nastawiłam się na to, że będę dalej pracować i jakoś sobie poradzę. Mam za sobą kilka lat doświadczeń łączenia pracy ze studiami, więc stwierdziłam, że z tymi wypracowanymi nawykami powinno być łatwiej. Ale powiem Wam, że czasem wcale tak nie jest.  Studiowania w Szwecji wymaga bardzo dużo samodzielnej pracy, a nauka w innym języku to dodatkowy wysiłek dla mózgu. Już na pierwszym spotkaniu z nauczycielem odpowiedzialnym za nasz kierunek usłyszeliśmy, że godząc się na studia na pełnym etacie obowiązujemy się do poświęcenia na naukę 40 godzin w tygodniu. A ja obecnie łączę pracę na pół etatu z tymi właśnie studiami, więc jak się domyślacie, czasem można się zakręcić ze stresu. Muszę bardzo się pilnować, żeby jasno stawiać sobie priorytety, planować i trzymać się tego planu. Doświadczenia ze studiowania w Polsce na pewno w jakimś stopniu mi to ułatwiają.

    Hejhej på måndag!

    Ny vecka, nya möjligheter, nya föreläsningar, övningar, nya arbetstimmar.

    Jag börjar min vecka med plugget och jobbet. Eftersom jag insåg förra året att min polska utbildning kan bara delvis ge mig möjlighet att lyckas på den svenska marknaden, bestämde jag mig att utvidga horisonter och börja plugga i Sverige. Jag har redan en masterexamen i Scandinavian Studies. Scandinavian studies är ett kulturprogram med språkinriktning som ger studerande i Polen möjlighet att lära sig ett skandinaviskt språk, få samhällskunskaper om skandinavisk kultur samt skaffa sig tolk- och översättarverktyg. Sådana kunskaper är högt efterfrågade i Polen. Många svenska företag förflyttar delvis sin verksamhet till polska städer vilket resulterar i att behovet av svensktalande arbetare växer.

    När man flyttar till Sverige efter att ha pluggat Scandinavian Studies kan man språket tillräckligt bra för att kunna hitta jobb inom serviceyrken, vill man däremot utvecklas inom andra områden kan studierna vara en bra lösning.

    31 augusti började jag mitt äventyr på Högskolan i Halmstad. Jag pluggar Internationell marknadsföring. Det är ett interdisciplinärt program som består av två huvudgrenar: marknadsföring och ekonomi. Första terminen är redan avklarad och den andra är i full gång. Tentaperioden närmar sig snabbt.

    Svenska studier är uppbyggda på ett annat vis än studierna i Polen. När jag pluggade Scandinavian studies hade vi två terminer och två tentaperioder. En tentaperiod var ungefär två veckor lång och bestod av 5 tentor. Man hade helt enkelt fler kurser under en längre period och sedan kom alla tentor på samma gång. Studierna i Sverige består av kortare läsperioder och man lägger fokus på färre kurser samtidigt. På Internationell marknadsföring har vi exempelvis en läsperiod med två kurser som avslutas med två tentor. De flesta studenter tar studielån och behöver inte jobba utan kan helt och hållet fokusera på att plugga. Studielån har låg ränta vilket uppmuntrar studenterna att söka denna form av hjälp hos staten. I år har regeringen fastställt en ränta på 0,05% och detta för att lösa problemet med ökad arbetslöshet orsakad av coronapandemin.  

    Trots att studielånsvillkoren är riktigt lockande, valde jag att fortsätta jobba under min studietid. Jag har flera års erfarenhet av att kombinera jobbet och studierna så jag antog att jag kommer klara mig även denna gång. Det är dock inte lätt. Studierna i Sverige kräver väldigt mycket självständigt arbete, och svenska är mitt andra språk vilket gör att hjärnan behöver extra mycket energi för att kunna bearbeta nya kunskaper. Redan på introduktionsmötet på högskolan fick vi, studenterna, höra att heltidsstudier kräver lika mycket tid som heltidsarbete. Jag valde att jobba deltid och plugga heltid så ni förstår väl att man är tvungen att stressa ibland.

    Skandynawistyka, Uniwersytet Gdański

    W Gdańsku wielu z nas łączyło mnóstwo zajęć jednocześnie. Może jeszcze nie na pierwszym roku studiów, kiedy wszystko było nowe. Najpierw trzeba było w tej nowej sytuacji wylądować i poczuć stabilny grunt, żeby móc znaleźć czas i odwagę by próbować nowych rzeczy. Ale już po drugim roku wielu z nas studentów Skandynawistyki pracowało. Niektórzy oprócz pracy zaczynali kolejne kierunki studiów. Mój przyjaciel na przykład studiował dwa języki jednocześnie pracując.

    Życie toczyło się szybko i na wielu płaszczyznach. Popyt na władających językami skandynawskimi też był i poprawcie mnie jeśli się mylę, nadal jest duży w Polsce. Ofert pracy nie brakowało, a w pracy często poznawało się byłych studentów Skandynawistyki i nowe znajomości otwierały drzwi do testowania nowych możliwości.

    Szwedzi często szeroko otwierają oczy, kiedy opowiadam o moich ukończonych w Polsce studiach, nie rozumieją skąd po drugiej stronie Bałtyku takie duże zainteresowanie językami skandynawskimi. Wtedy ja opowiadam o dużych możliwościach, które te studia dają, bo osobiście uważam, że Skandynawistyka w Polsce otworzyła mi drzwi do wielu ciekawych doświadczeń: do pracy przewodnika turystycznego, lektora języków obcych, pracy w firmie ze skandynawskimi klientami.

    Być może się teraz zastanawiacie dlaczego zdecydowałam się opuścić Polskę, skoro spokojnie mogłam tam się realizować i spełniać, robiąc to co kocham. Odpowiem Wam tak, moim największym marzeniem zawsze była Szwecja. Na ostatniej stronie pamiętnika z 2010 roku stworzyłam bucket list i tam numerem jeden był wyjazd od Szwecji, spróbowanie jak to jest wieść szwedzkie życie. A jako że ze mnie wielka marzycielka i uważam, że marzenia są po to by je spełniać, to nie mogłabym spocząć dopóki bym tego marzenia nie zrealizowała. Pamiętam, że kiedy już mogłam wykreślić ten punkt z mojej bucket list naszło mnie jakieś takie niepokojące uczucie pustki. Co robić z marzeniem, które już zostało spełnione?

    Jakiś czas szukałam odpowiedzi na to pytanie, aż w końcu uświadomiłam sobie, że tym marzeniem można żyć. I można się nim dzielić. Teraz z wielką przyjemnością dzielę się nim z Wami, ktokolwiek ma ochotę te słowa czytać. Na pytania dotyczące Szwecji też zawsze z wielką radością odpowiem, więc jeśli coś Cię ciekawi, intryguje, daj znać!

    När jag bodde i Gdansk var det många som kombinerade flera aktiviteter samtidigt. Kanske inte under första årskursen, när allt var nytt och delvis skrämmande. Först när man hade landat i den nya situationen kunde man ta sig an nya uppdrag. Efter andra årskursen av Scandinavian Studies hade många redan skaffat sig första jobb med svenska. Några, till exempel min bästa vän, pluggade två program och jobbade samtidigt.

    Livet hade högre tempo. Efterfrågan på svensk- norsk- dansktalande har varit stor i Polen.  Det var lätt att hitta jobbannonser och hitta jobb, lära känna andra som pluggade samma program och tack vare dessa kontakter testa att jobba i olika branscher. Jag själv jobbade som turistguide och guidade polska turister i olika ställen i Sverige, men även som lärare i svenska för polacker, samt på ett företag som samarbetade med svenska kunder.

    Så varför då hade jag valt att flytta till Sverige när jag trivdes med mitt dåvarande liv och hade möjlighet att kombinera mina studier med jobb så lätt?

    Sverige har alltid varit mitt största intresse. Min hobby. Min dröm och första punkten på bucket list. Jag är en stor drömmare som tror att det går att uppfylla alla drömmar. Ibland kan det ta lång tid, och krävs flera små steg men i slutändan är det värt det.

    Nu lever jag min dröm och det är ett spännande äventyr. Nu kan jag även dela med mig av min dröm och berätta om den. Har ni några frågor eller funderingar, kontakta mig så svarar jag gärna!

  • Halmstad

    Zimowa opowieść/ Vinterkåseri

    Macie takie swoje ulubione miejsce, do którego chętnie wracacie, bo czujecie się tam bezpiecznie?

    Miejsce, gdzie łatwiej jest złapać oddech, uspokoić serce, a widok tak kojący, że nawilża oczy. Miejsce, gdzie czas nie gra roli, bo liczy się tylko to co tu i teraz. Cisza albo szum fal. Szelest liści, śpiew ptaków. A może jeszcze coś zupełnie innego. Coś takiego co Wam w duszy gra Waszym ulubionym rytmem i niesie radość, czasem tak wielką, że aż trudno znaleźć właściwe słowa, by ją opisać.   

    Vilket är ditt favoritställe? Har du något ställe dit du gärna återkommer eftersom det är just där du känner dig trygg och säker? Tänk på ett ställe där det är lättare att andas, lättare att lugna ner dunkande hjärtat. Ett ställe där utsikten är så vacker att den får dina ögon att le. När du är där spelar tiden ingen roll, det är bara där och då som räknas. Tystnaden eller vågornas brus. Vindsuset i löven eller fågelkvitter. Eller kanske något annat. Något som spelar själens favoritrytm och framkallar så stor glädje att det är svårt att hitta rätt ord för att uttrycka det.

    Östra stranden, Halmstad

    Ja radość i ukojenie od zawsze znajdowałam na łonie natury, więc jak się pewnie domyślacie Szwecja to dla mnie prawdziwy raj. Dwie trzecie powierzchni pokryte lasami, sto tysięcy jezior, 240 szwedzkich mil morskiego wybrzeża i ponad 300 tysięcy łosi. Nawet tutaj na południu można je spotkać. Zeszłego lata podczas wycieczki rowerowej poza miasto natknęłam się na jednego niecałe pięć kilometrów od centrum. Stał dumnie na polanie na tle gęstego lasu, omiatając dostojnym wzrokiem okolice. Cywilizacja nie przypadła mu chyba jednak do gustu bo po krótkim czasie zniknął ponownie w leśnej gęstwinie. Wspomnienia obudziły jakąś taką tęsknotę i nostalgię za latem. Trochę będzie trzeba jeszcze na nie poczekać. Dzisiejsze powietrze przyniosło jednak ze sobą lekkie ocieplenie.

    Glädje och tröst har jag alltid sökt och hittat ute i naturen. Nu förstår ni säkert varför jag trivs i Sverige så bra. Två tredjedelar av Sveriges yta täcks av skog. Här finns det hundra tusen sjöar och kustlinjen är 240 mil lång. I svenska skogar lever över 300 000 älgar och även här i södra Sverige träffar man på dem ibland. I somras tog vi en cykeltur utanför stan. 5 kilometer från stadskärnan såg vi det majestätiska djuret. Skogens kung hade stått där stolt med sitt rike i bakgrunden och tyst övervakat området. Den moderna civilisationen föll dock inte honom på läppen eftersom redan efter några minuter var han tillbaka i sitt kungadöme.

    Dessa minnen väcker en längtan, nostalgi till sommaren. Vi måste vänta ett tag till innan sommaren kommer. En lätt värme låg dock i dagens luft.  

    Zdaje się nawet, że zima powoli odchodzi, a trzeba Wam wiedzieć, że w tym roku nawet w południowej Szwecji, pomimo morskiego klimatu zagościła najprawdziwsza zima.

    Pierwszy raz od mojej przeprowadzki tutaj temperatura spadła grubo poniżej zera i utrzymała się na takim poziomie przez kilka tygodni. Posypało śniegiem. Biel przełamała szarość. Mróz skuł lodem rzekę, a sadzawki zamieniły się w lodowiska. Nawet morze częściowo zamarzło. Jazda rowerem do pracy wymagała większej uwagi i skupienia, ale na szczęście obyło się bez wypadków. To była piękna zima, prawdziwa i magiczna. Zapach powietrze daje znać, że odchodzi od nas, przynajmniej na jakiś czas. Ale wiecie jak to się mówi: w marcu jak w garncu, a kwiecień plecień. Jeszcze wszystko się może zdarzyć. Wspomnienie mojej pierwszej prawdziwej szwedzkiej zimy zachowałam na zdjęciach. Oto kilka z nich:

    Allt tyder på att vintern börjar lida mot sitt slut. Och i år hade vi en riktig vinter även här i södra Sverige. För första gången, sedan dagen jag flyttade hit, visade termometern många minusgrader. Minustemperaturerna hade hållit sig under några veckor. Snön hade fallit ordentligt. Den vita färgen tog den gråas plats. Ån förvandlades till is, insjöar blev till isbanor och även havet tog på sig en isdräkt. Att cykla till jobbet har krävt mer fokus och varsamhet men lyckligtvis har jag hittills klarat mig utan någon olycka. Det har varit en riktig fin och magisk vinter. Allt tyder på att plusgrader kommer ersätta minusgrader de kommande veckorna. Men allt kan hända. Vi polacker har många ordspråk som beskriver vädrets snabba förändringar. Vi säger till exempel: I mars, som i en gryta, vilket betyder att i en månad kan det förekomma så många årstider som det finns grönsaker i grytan.  Men eftersom det har varit en riktigt fin och min första riktiga vinter i Halmstad bestämde jag mig att föreviga den. Bilderna ser ni nedan.

  • Culture,  Food,  Halmstad

    Najlepsza semla w mieście/ Den bästa semlan i stan

    Semladagen!

    W tym roku nasze żoładki pochłonęły wiele semli. Rzekłabym nawet, że zbyt wiele. Nie będę tutaj podawać dokładnych liczb, żeby samej siebie nie przerazić, (zwłaszcza, że wczoraj przeczytałam, że jedna samla pochłania połowę zapotrzebowania kalorycznego przeciętnego pracownika biurowego) ale wyjaśnię Wam co było powodem tego przekraczającego granice normalności przedpostnego obżarstwa.

    I år har våra magsäckar fått bearbeta många semlor. Jag skulle även säga att det blev alldeles FÖR många. Jag kommer inte ge er exakta siffror, och detta mestadels eftersom jag själv är rädd att erkänna det…. Speciellt när jag tänker på en artikel om semlor som jag läste igår där det stod att en semla motsvarar hälften av dagens kaloribehov hos en kontorsarbetare.
    Men jag ska förklara vad var anledningen till att vi har syndat med frosseri lite extra det här året
    .

    Halmstads konditorier

    Halmstad, miasto w którym przyszło mi mieszkać trochę przez przypadek, trochę bo los tak chciał (a ja z natury już jestem taka, że zwykle chętnie chodzę się na to co podsuwa los) jest dla mnie wciąż pod wieloma względami nowym miejscem. Chociaż spędziłam tutaj już ponad dwa lata i staram się aktywnie wykorzystywać czas odkrywając lokalne perełki to ciagle napotykam na rzeczy nowe, jeszcze nie zbadane i nie odkryte.

    Halmstad, staden där jag bor, och där jag har hamnat, dels av en slump och dels för att ödet ville det, är fortfarande ganska ny för mig. Även om jag har bott här i över 2 år och har utforskat området aktivt genom att spana på stadens dolda pärlor och upptäcka dem, finns det fortfarande ganska mycket kvar att undersöka och testa.

    W tym roku doszłam do wniosku, że chciałabym poznać bliżej lokalny przemysł cukierniczy i tak o to powstał projekt pod tytułem: najlepsza semla w mieście. Projekt prywatny, ocena, którą tutaj zaprezentujemy będzie więc totalnie subiektywna, ale sprawił nam wiele frajdy i radości, że możemy wesprzeć lokalne przedsiębiorstwa, zwłaszcza w tym szczególnie trudnym dla nich okresie.

    I år bestämde jag mig att utforska stadens konditorier och så föddes idén till projektet: den bästa semlan i stan. Det är ett privat projekt så alla omdömen jag kommer presentera här är subjektiva. Att hålla på med det projektet var ett stort nöje och det kändes riktigt bra att kunna stödja lokala konditorier med några extra köp särskilt nu när besök på ett café eller ett konditori förknippas med risk.

    Feldts, Halmstad

    Na naszej liście cukierni do przetestowania znalazły się: Östras Bröd, Konditori Regnbågen, Paulssons konditori, Fribergs konditori i Feldts. Obiektem naszego badania została semla klasyczna, chociaż na rynku coraz bardziej popularne stają się nowe warianty tego wypieku, prinsessemle, semlawraps i semlohotdogi i inne dziwności. Dzisiaj z okazji tłustego wtorku jury w składzie mój sambo i ja zgromadziło się by dyskutować i wybrać tę najlepszą, tę która zostanie naszą królową tłustych wtorków na przyszłość. And the winner is ….

    ….a właściwie the winners are… bo mamy dwie królowe, każdy ma swoją. Moim numerem jeden została semla z Paulssons konditori, na drugim miejscu wylądowała Feldts, a ostatnie miejsce na podium zdobyła Östras.
    Mój sambo podarowałby złoty medal Feldts, srebrny Paulssons a brązowy Östras. A czy Wy już zjedliście swoją ulubioną semlę?

    På vår lista över konditorierna i Halmstad som vi ville testa hamnade: Östras Bröd, Konditori Regnbågen, Paulssons konditori, Fribergs konditori och Feldts. Vårt forskningsobjekt blev den klassiska semlan. Idag samlades juryn (alltså min sambo och jag) för att diskutera och välja ut den bästa. Den som kommer bli vår semmeldrottning och som kommer ge det lilla extra till fettisdagar i framtiden. And the winner is….

    …eller jag bör snarare säga the winners are… för vi har två semmeldrottningar.
    Paulssons semla blev mitt nummer ett, Feldts nummer två och Östras nummer tre. Min sambo skulle tilldela guldmedaljen till Feldts, silver till Paulssons och brons till Östras.

    Vilken är din favoritsemla?

    Paulssons semla
  • Culture

    Kärlekens olika språk/ Różne języki miłości

    Kiedyś na jednym z portali internetowych natknęłam się na cytat “May you attract someone who speaks your language so you don’t have to spend your lifetime translating your soul.” Tłumaczenie własnej duszy na drugi język owszem bywa męczące i wymagające, ale może również okazać się niesamowicie rozwijającą i ekscytującą przygodą.
    Wiele zależy od tego z jakim nastawieniem rozpoczynasz tę przygodę i kto Ci w niej towarzyszy.


    Życzę Ci byś trafił/a na takiego towarzysza podróży, który obdarzy Cię wsparciem i miłością, z radością przyjdzie Ci z pomocą, będzie cieszył się z Twoich sukcesów i motywował do działania.


    Sam/a bądź również dla siebie i dla drugiej osoby wsparciem i miłością, ciesz się ze swoich i innych sukcesów, bez zazdrości. I sięgaj do źródeł, które dają Ci największą motywację, a potem dziel się nią z innymi. Pozytywna energia zaraża. Takiej energii szczególnie nam teraz potrzeba.

    Mam nadzieję, że spędziliście cudowny weekend.
    Nasze Walentynki w zasadzie nie różniły się za bardzo od innych weekendów, a mimo to były wyjątkowe. Był długi spacer i łapanie promieni słonecznych. Wspólne gotowanie i ulubione seriale. Sporo czasu poświęciliśmy też na rozwijanie swoich pasji. Kreatywne działanie daje ogromne ilości satysfakcji. A bycie kreatywnym razem to podwójna dawka szczęścia.

    Nasze mieszkanie zamieniło się w zakład krawiecki, w którym mój sambo wyczarował najcudowniejszy i najbardziej wyjątkowy prezent, spódniczkę uszytą na miarę, dokładnie taką o jakiej od dłuższego czasu marzyłam.

    “May you attract someone who speaks your language so you don’t have to spend your lifetime translating your soul.” läste jag en gång någonstans på nätet. Att tolka sin själ till ett annat språk kan vara ansträngande och utmanande. Men det kan också bli till ett riktigt spännande äventyr och en resa som du aldrig kommer glömma. Det är viktigt att börja resan med rätt attityd och rätt resesällskap.

    Jag hoppas att du kommer träffa någon som kan ge dig stöd och kärlek under hela den resan, någon som blir glad att hjälpa dig, glad över dina framgångar, någon som kan motivera dig.

    Du själv kan också bli stöd för dig själv och för andra. Omfamna dig och andra med kärlek, var glad över dina och andras framgångar, utan känslan av avundsjuka.

     Gör saker som motiverar dig och inspirera och motivera andra. Positiv energi smittar. Den positiva smittan behövs numera mer än någonsin.

    Jag hoppas att ni har haft en underbar helg.

    Vi firade Alla hjärtans dag som många andra dagar. Det blev en lång promenad och solljusfångande. God mat och favoritserier. Vi har även lagt en del tid på att utveckla våra intressen. Att verka kreativt ger stor glädje och när man är kreativa tillsammans är det som att få två stora lyckodoser.

    Vår lägenhet förvandlades till ett skrädderi nu i helgen och min sambo har trollat fram den finaste och riktigt exceptionell gåva. En skräddarsydd kjol, exakt en sådan som jag har drömt om sedan länge.

  • Culture,  Food

    Den perfekta fastlagsbullen/ Idealna przedpostna przekąska

    “Co kraj to obyczaj”, rzecze dobrze znane polskie porzekadło. Polski tłusty czwartek już za nami. Podczas gdy niemal wszystkie pączki w Polsce zostały zjedzone i nadchodzi czas postnych wyrzeczeń, Szwedzi dopiero wyczekują na swój tłusty wtorek, bo ten przypada na dzień przed środą popielcową. Do mojego szwedzkiego życia staram się wplatać ulubione polskie tradycje. Tłusty czwartek zdecydowanie do takich należy, dlatego w tym roku postanowiłam spróbować stworzyć połączenie semli i pączka. Efekty eksperymentu widzicie na załączonym obrazku. Pączek wypełniony masą migdałową i bitą śmietaną z dodatkiem wanilii, udekorowany cukrem pudrem.

    Do eksperymentowania zainspirowała mnie ambasada Szwecji w Polsce, która na swojej stronie opublikowała przepis na ten ciekawy wypiek, zwany semlączkiem. Po zmodyfikowaniu nieco przepisu według własnych preferencji udało się wyczarować ten polsko-szwedzki przedpostny rarytas.

    Smakującym przypadł do gustu, więc wszystko wskazuje na to, że tradycja zagości u nas na dłużej.

    Andra länder, andra seder. I Polen firar man fettorsdagen , torsdagen innan fastan.  Den dagen frossar man i oräkneliga mängder av munkar.   De polska munkarna (pączki) görs av jäsdeg som fylls med rosmarmelad, ägglikörkräm, eller annat gott och friteras sedan i olja. Fettorsdagan har polackerna redan bakom sig. Alla har troligtvis redan ätit sina favoritmunkar och nu är det dags att göra sig redo för fastan. Den svenska fettisdagen kommer inom kort  och vi har redan testat en del semlor för att få veta vilken som smakar bäst. Den bästa får vi unna oss på tisdag. Men  i år  gjorde jag även ett försök i att kombinera den polska och den svenska traditionen. Resultatet ser ni på bilden ovan. En polsk munk delad i två delar och fylld med marsipan och grädde.  

     Inspirationen kom från Sveriges ambassad i Polens webbsida. De la upp ett recept på så kallad semlączek (semla + pączek) och jag kunde inte låta bli att prova. Vi har  gjort några ändringar i receptet så att det stämde överens med våra  smaklökspreferenser.  Och resultatet blev tillfredställande! De som har smakat, tyckte om den ovanliga kombinationen så allt tyder på att det blir en ny tradition hemma hos oss.

  • About me

    Hello world!

    Dwa lata, cztery miesiące i 18 dni mija dzisiaj od dnia, w którym przybyłam do Szwecji z całym dotychczasowym życiem spakowanym w jedną walizkę i kilka pudeł.

    Przez ten czas zbierałam doświadczenia, odkrywałam miejsca, spisywałam historie i goniłam chwile. Wiele z tych chwil udało się zatrzymać przy sobie na dłużej za sprawą aparatu fotograficznego, wiernego towarzysza wielu moich przygodach. I tak oto zebrała się całkiem spora kolekcja szwedzkich fotografii, opowieści, anegdot i sytuacji, którymi postanowiłam się z Wami podzielić.

    Jeśli mnie znacie to pewnie wiecie, że Szwecja stanowiła sporą część mojego życia od dłuższego czasu. Miłość do Północy pojawiła się kiedy byłam nastolatką. To właśnie wtedy podejmowałam pierwsze próby samodzielnej nauki języka, kanałami wyobraźni przenosiłam się do Szwecji, by móc w marzeniach podróżować i odkrywać kraj, do którego wtedy było mi bardzo daleko. Późnymi nocami oglądałam Wallandera. Musiałam to robić tak by nikt nie widział, bo zgodnie z informacją pojawiającą się na ekranie podczas emisji, serial nie był przeznaczony dla grupy wiekowej, do której wówczas przynależałam. Dzieci z Bullerbyn czytałam kilka razy zachwycając się beztroską, radością i swobodą jaka panowała w zagrodzie, a Pippi Långstrump była dla mnie totalnym wzorem do naśladowania, najsilniejszą, najbardziej kreatywną i inspirującą bohaterką młodych lat.

    Dlatego kiedy po liceum przyszedł czas na wybór studiów postanowiłam wykorzystać szansę, by dostać się tak blisko Szwecji jak tylko to było możliwe i wylądowałam w Gdańsku, studiując Skandynawistykę.

    Szwedzka przygoda rozpoczęła się na dobre, Szwecja znalazła się na wyciągnięcie ręki. Język szwedzki nie był już tylko zbiorem wielu słów wykutych z samouczka przez pragnącą zrozumieć go nastolatkę, ale zaczął wybrzmiewać w głowie pełnymi zdaniami.

    Wkrótce studia można było zacząć łączyć z pracą. Ostatnie lata studiów spędzałam więc jedną nogą w Gdańsku, rozwijając swoją wiedzę w zakresie języka szwedzkiego i dzieląc się nią z innymi szwedzkimi entuzjastami, którzy potrzebowali nauczyciela. Drugą nogą zaś byłam w Szwecji, oprowadzając spragnionych szwedzkich krajobrazów polskich turystów.

    Dwa lata, pięć miesięcy i 6 dni temu obroniłam magistra ze Skandynawistyki i nadszedł czas na nowe szwedzkie przygody, pisane już na szwedzkiej ziemi. Na samotną przeprowadzkę i próbę odnalezienia się w kraju, o którym zawsze marzyłam.

    Idag är det 2 år, 4 månader och 18 dagar sedan jag flyttade till Sverige med mitt hela livsbagage packat i en väska och några lådor.

    Under hela den tiden har jag samlat på erfarenheter, upptäckt nya ställen, skrivit ner historier, och fångat fina stunder med hjälp av min lilla kamera som har gjort mig sällskap under många av dessa äventyr. Nu har jag en lagom stor samling med svenska bilder, historier,  anekdoter och situationer som jag skulle vilja dela med er.

    Känner ni mig väl, vet ni säkert att Sverige har varit en viktig del av mitt liv sedan länge. Kärleken till Norden föddes redan i tonåren. Det var just då jag försökte lära mig svenska för första gången och gjorde ett antal resor till Sverige i min fantasi. Sent på nätterna tittade jag på Wallander-filmerna som visades på polsk teve. Jag tittade i smyg eftersom serien var inte avsedd för att ses av barn i min ålder. Barnen i Bullerbyn var min favorit barndomsroman, jag läste den flera gånger och var helt förtjust i det bekymmersfria, lyckliga och sköna livet på gårdarna. Min favorithjältinna var i sin tur Pippi Långstrump. Hon var den starkaste, mest inspirerande och mest kreativa tjej jag fick läsa om.

    Det stora intresset för Sverige ledde till att jag valde att flytta till norra Polen och plugga Scandinavian studies på universitetet i Gdansk. Sverige var äntligen inom räckhåll. Tack vare kursen i svenska kunde jag lära mig språket på riktigt. Svenska ord började så småningom lägga sig på minnet och snart kunde hjärnan kombinera dem så att de blev till hela fraser.


    Under sista årskurserna blev det möjligt att kombinera studierna med jobbet. Då levde jag delvis i Gdansk, där jag utvecklade mina svenskkunskaper och delade med mig av dem med andra Sverigeentusiaster, och delvis i Sverige där jag tillbringade många dagar om året på att guida polska turister i olika svenska regioner.


    För två år, 5 månader och sex dagar sedan tog jag examen i Scandinavian Studies. Det var dags för att börja skriva ett nytt kapitel i livet. Såklart med Sverige i huvudroll.